പഴയ പൊസ്റ്റുകൾ

2014, മാർച്ച് 11, ചൊവ്വാഴ്ച

ഈശ്വരനെ പ്രണയിച്ചവള്‍





എന്‍റെ  പ്രിയരില്‍ പ്രിയനേ,
         ജീവിതത്തിന്‍റെ പ്രഭാത വേളയില്‍  അച്ഛനമ്മമാരുടെ സംരക്ഷണത്തിലും വാത്സല്യത്തിലും കൂടപ്പിറപ്പുകളുടെ സ്നേഹത്തിലും മുഴുകി പൂക്കളോടും തുമ്പികളോടും കിളികളോടും കൊഞ്ചി കൂട്ടുകാരോടും നാട്ടുകാരോടും സല്ലപിച്ചങ്ങനെ ഒരു ചിത്രശലഭത്തെപ്പോലെ പാറിപ്പറന്നുല്ലസിച്ചു നടന്ന കാലം നിന്നെ ഒരിക്കല്‍  പോലും സ്മരിച്ചില്ല ....മാപ്പ്.....
         എന്‍റെ കൗമാര സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കൊരു കടിഞ്ഞാണ്‍ പോലെ വിവാഹം എന്ന മംഗള ദിനം കടന്നു വന്നു.. കൌമാരത്തിന്‍റെ ആഹ്ലാദ കാലം ഭയപ്പാടില്ലാതെ മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതത്തിനു ഒരു തുണയായി മനസ്സ് നിറയെ നന്മയും സ്നേഹവും മാത്രം നിറഞ്ഞ ഒരു ശുദ്ധ ഹൃദയനേയും രണ്ട്മാ അനിയത്തിമാരെയും ഒരു അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കൂടി സ്വന്തമായി സമ്മാനിച്ച നിന്നോട് എനിക്ക് ആദ്യമായി എന്തെന്നില്ലാത്ത സ്നേഹം തോന്നി.
   പിന്നെ വിലമതിക്കാനാകാത്ത സ്വത്തായി രണ്ടു പിഞ്ചു ഓമനകളെ നല്‍കി എന്‍റെ  ജീവിതത്തിന്‍റെ യൗവനം വസന്ത പൂരിതമാക്കി മാറിയപ്പോള്‍ എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം പ്രേമമായി മാറി. മക്കളുടെ ഓരോ ഉയര്‍ ച്ചകളിലും അവരെ ഈ നിലയില്‍  എത്തിക്കാന്‍ ഒരിക്കലും വിസ്മരിക്കാനാകാത്ത വിധം നീ നല്‍കിയ തുണയും അനുഗ്രഹവും ആ പ്രേമത്തിന്‍റെ ആഴം അതിര്‍വരമ്പ് കടന്നു.
              കഴിഞ്ഞ കാല സ്മരണകളെ മനസ്സില്‍   താലോലിച്ചു രസിക്കുന്ന ജീവിത മദ്ധ്യാഹ്നത്തില്‍  ഒരു പൊന്നോമനയെ ചെറു മകളായി നല്‍കി എന്‍റെ ജീവിതം ആനന്ത സാഗരത്തില്‍ ആറാടിച്ച നിന്നോടെനിക്കിപ്പോള്‍ പ്രണയമാണോ ...അതോ...ആരാധനയാണോ... എന്‍റെ കുടുംബതിലെല്ലാവരുടെയും  ചിന്തകളില്‍ , വാക്കുകളില്‍, പ്രവര്‍ത്തികളില്‍  നന്മ നിറക്കണേ എന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഇതുവരെ നിന്നോടാവശ്യപ്പെടാഞ്ഞിട്ടുംഇത്രയൊക്കെ നല്‍കി  എന്റെ ജീവിതം ധന്യമാക്കിയ നിന്നോട് ഇപ്പോള്‍  എനിക്ക് പ്രണയം തന്നെയാണ്...കടുത്ത പ്രണയം. ഇത്രയും ഒക്കെ തന്ന സ്ഥിതിക്ക് ഇനിയൊരു പൊന്നുണ്ണിയായി എന്‍റെ മോളുടെ മടിയിലും നിന്നെ പ്രതീക്ഷിച്ചു പോകുന്നു ഞാന്‍.. .  കഴിഞ്ഞ കാല സ്മരണകളെയും അയവിറക്കി സന്തോഷമായി കഴിയുന്ന കാലത്തില്‍ തന്നെ ഈ ഭൂമിയില ആര്‍ക്കും ഒരു ഭാരമായിടാതെ നിന്‍റെ കരവലയത്തിലൊതുങ്ങുവാന്‍  എന്‍റെ തിരു നെറ്റിയില്‍  പതിയും നിന്‍റെ ചുടു ചുംബനങ്ങളാല്‍  നിര്‍ വൃതിയടയാന്‍  ആ പാദാരവിന്ദങ്ങളില്‍  അലിഞ്ഞലിഞ്ഞില്ലാതായി ഞാന്‍  ധന്യയാവും ആ അമൂല്യ നിമിഷത്തെ കാത്തു കൊതിച്ചു തഴുകി താലോലിച്ചു ജീവിക്കാന്‍  കഴിയുന്നത്‌ ഒരു ഭാഗ്യം മാത്രമല്ല ...സുഖ സുഷുപ്തിയും കൂടിയാണ്. ഒന്നു മാത്രം ഇപ്പോഴും സ്പഷ്ടമല്ല.......പാശം കൊണ്ടാന്തകന്‍  എന്നെ കെട്ടി വലിച്ചു നിന്‍റെ  പാദങ്ങളില്‍  ചേര്‍ ക്കുമോ.....അതോ വര്‍ ണ്ണ പ്പൂക്കള്‍  കൊണ്ടലങ്കരിച്ച മനോഹര പേടക ത്തില്‍  ഏറ്റി മാലാഖമാരുടെ അകമ്പടിയോടെ എന്‍റെ  ആത്മാവിനെ നിന്‍റെ പൊന്‍  പാദങ്ങളില്‍  ചേര്‍ക്കുമോ.....ആവോ.......
നിറഞ്ഞ ആകാംക്ഷയോടെ ,
എന്നെന്നും നിന്‍റെ മാത്രം സ്വന്തം
ലക്ഷ്മിക്കുട്ടി.

2014, മാർച്ച് 10, തിങ്കളാഴ്‌ച

നന്മ തിരിച്ചറിയാന്‍ നന്മയുള്ള മനസ്സ് വേണം

      ഒരിടത്ത് ഒരു ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും ജീവിച്ചിരുന്നു.  ഒരിക്കല്‍ ഒരു പുതിയ  കുടുംബം അവരുടെ തൊട്ടയല്പക്കത്തെ   ഒഴിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന വീട്ടില്‍  താമസിക്കാന്‍  വന്നു.  പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പ്രാതല്‍ കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ പുതിയ വീട്ടിലെ സ്ത്രീ  തുണി അലക്കിവിരിക്കുന്നത്  ജനലിലൂടെ കണ്ട ഭാര്യ ഭര്‍ത്താവിനോട്  പറഞ്ഞു "ആ സ്ത്രീയ്ക്ക് തുണി അലക്കുവാന്‍ അറിയില്ലാന്നു  തോന്നുന്നു.  ഒരു തുണിയുടെയും  അഴുക്കു പോയിട്ടില്ല..കണ്ടില്ലേ" . എന്ന്. ഭര്‍ത്താവ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പിറ്റേ ദിവസവും അവര്‍ പ്രാതല്‍ കഴിക്കുമ്പോള്‍ പുതിയ വീട്ടിലെ സ്ത്രീ തുണി കഴുകി വിരിക്കുകയായിരുന്നു.  ഇത് കണ്ട  ഭാര്യ  അപ്പോഴും  പറഞ്ഞു . "കണ്ടില്ലേ തുണി അലക്കി വിരിചിരിക്കുന്നെ. അഴുക്കു പോയിട്ടേയില്ല. ഇതെന്താ ആ സ്ത്രീയ്ക്ക് തുണി അലക്കാന്‍ അറിയാഞ്ഞിട്ടാണോ.....? അല്ലെങ്കില്‍ എനിക്ക് തോന്നുന്നു അവരുടെ സോപ് പൊടി നല്ല ഗുണ മുള്ളതല്ലാന്നു . വല്ല വിലക്കുറഞ്ഞ പൊടിയും വാങ്ങിച്ചാ  അലക്കുന്നെ എന്നാ തോന്നുന്നേ". എന്നും പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും ഭര്‍ത്താവ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല....അങ്ങിനെ ദിവസവും ആ സ്ത്രീയുടെ അലക്കിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു    ഭാര്യ... പെട്ടന്നൊരു ദിവസം  പതിവുപോലെ പ്രാതല്‍ കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍  വലിയൊരു അതിശയത്തോടെ ഭാര്യ പറഞ്ഞു .."നോക്കിയേന്നു,  ആ സ്ത്രീ തുണി  അലക്കാന്‍ പഠിച്ചു എന്നാ തോന്നുന്നേ....ഇന്ന് തുണിയെല്ലാം നല്ലോണം അഴുക്കെല്ലാം പോയി വെളുത്തിട്ടുണ്ട്.....   ആരാ അവര്‍ക്ക് പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തെ  എന്നാ എനിക്ക്  അറിയാത്തെ"  എന്ന്.. 

       എപ്പോഴും ഭാര്യയുടെ കമന്റ്‌  കേട്ട് മൌനം പാലിക്കാറുള്ള ഭര്‍ത്താവ്  ഉടനെ പറഞ്ഞു ,  "ഞാന്‍ ഇന്ന് നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് നമ്മുടെ ജനലുകള്‍ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കി"..എന്ന് .. ഇത് കേട്ട് ഭാര്യ ഒന്ന് നന്നായി ചമ്മി...ഒരു ഒന്നൊന്നര ചമ്മല്‍  . 

    ഇതാണ് നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ സാധാരണയായി നടക്കുന്നത്. നാം മറ്റുള്ളവരെ വിമര്‍ശിക്കും മുന്‍പ്  ഒരിക്കല്‍ നമ്മുടെ മനസ്സിനെ ഒന്ന്  നന്നായി വിശകലനം  ചെയ്തു നോക്കേണ്ടത്  അത്യാവശ്യം ആണ് ...
നമ്മുടെ അകക്കണ്ണില്‍ ശുദ്ധത ഉണ്ടെങ്കിലെ  മറ്റുള്ളവരിലെ നന്മകള്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയൂ......

റബ്ബറും പെന്‍സിലും = രക്ഷാകര്‍ത്താക്കളും കുട്ടികളും

പരസ്പര ബന്ധമുള്ളവ......ഒരു വട്ടുചിന്ത ....

Pencil :     എന്നോട് ക്ഷമിക്കെടാ.....ഞാന്‍ കാരണം നിനക്ക് എപ്പോഴും കഷ്ടമല്ലേ.....

Rubber :           എന്തിനാ ....ഈ ക്ഷമ.....നീ അതിനു ഇപ്പൊ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ലാല്ലോ..

Pencil  :   ഞാന്‍ എപ്പോ എവിടെ തെറ്റ് ചെയ്താലും  അത് മായ്ച്ചു കളയാന്‍ നീ          ഉണ്ടാകും.   ഇങ്ങനെ എന്റെ തെറ്റുകളെ ഇല്ലാതാക്കുമ്പോള്‍ നിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും തേഞ്ഞു തേഞ്ഞു  നീ ചെറുതാകുകയും നിന്റെ  ഭംഗി  പോകുകയും ചെയ്യുന്നത് ഞാന്‍ അറിയുന്നുണ്ട്.   .....അതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക് സങ്കടം വരുന്നു......
Rubber :   ഓ അതാണോ...കാര്യം അതൊക്കെ  ശരിയാ.....പക്ഷെ    ഞാന്‍ അതൊന്നും വലിയ കാര്യമായി എടുത്തിട്ടില്ല. എന്റെ  ജന്മം തന്നെ അതിനു വേണ്ടിയുള്ളതല്ലേ.......നിന്റെ തെറ്റുകളെ മായ്ക്കാന്‍ വേണ്ടിയാ എന്നെ ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നെ.....എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം  ഇങ്ങനെ മായ്ചു മായ്ച്ച് ഒരു ദിവസം ഞാന്‍  ഇല്ലാതാവും അപ്പോള്‍ നീ വേറെ  പുതിയത് ഒരെണ്ണം സംഘടിപ്പിക്കും     എന്ന് ...   നീ വിട്.., അതെന്റെ     കടമയല്ലേ....ഞാന്‍ വലിയ സന്തോഷവാനാ അതില്‍.   നീ  അതോര്‍ത്തു  വിഷമിക്കരുത്.   കാരണം നീ സങ്കടപ്പെട്ടു കാണുന്നത് എനിക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമല്ല.  
 പെന്‍സിലും റബ്ബറും  ചേര്‍ന്നുള്ള ഈ സംഭാഷണം  ശ്രദ്ധിച്ചോ.....രക്ഷാകര്ത്താക്കളെ റബ്ബര്‍ ആയും    കുട്ടികളെ പെന്‍സിലായും ഒന്ന് സങ്കല്‍പ്പിച്ചു നോക്കിയേ.....കുട്ടികളുടെ തെറ്റുകളെ ക്ഷമിക്കുവാനും തിരുത്തുവാനും  എപ്പോഴും രക്ഷാകര്‍ത്താക്കള്‍  ഉണ്ടായിരിക്കും  . അതില്‍  കുട്ടികള്‍ അവരെ അനുസരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും വേദനിപ്പിച്ചാല്‍ പോലും  അവര്‍ സന്തുഷ്ടരായിരിക്കും ...കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടി  വീണ്ടും എന്തും ചെയ്യാന്‍, അനുഭവിക്കാന്‍  അവര്‍ എപ്പോഴും തയ്യാറായിരിക്കും....കാലപ്പോക്കില്‍  അവര്‍ ഇല്ലാതാവുകയും കുട്ടികള്‍ക്ക് പുതിയ ബന്ധങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യും......
   ഇങ്ങനെ ജീവിതത്തിലെ പല ഉപമകളും ഉദാഹരണങ്ങളും നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടും തന്നെ കാണാന്‍ കഴിയും ....പലതും നമ്മുടെ മനസ്സിന് അറിവ് പകരുന്നവയും ആയിരിക്കും....   ശ്രദ്ധ  പതിപ്പിച്ചാല്‍ ,    മനുഷ്യ ജീവിതത്തിലെ പല തത്വങ്ങളും    നമ്മുടെ  ദിനചര്യകളില്‍     ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നതായി നമുക്ക് കാണാന്‍ കഴിയും.....മറ്റൊരു ഉദാഹരണം പറയാം......പാത്രം ചേച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക്  ഫീല്‍ ആകുന്നതാ.....നമ്മള്‍ സിങ്കില്‍ കിടക്കുന്ന പാത്രങ്ങളെയെല്ലാം തേയ്ക്കുന്നു, പിന്നെ   കഴുകുന്നു.  ചിലത്  ഉടഞ്ഞും പോകുന്നു. ആദ്യം  തേച്ചതു  തന്നെ ആണോ നമ്മള്‍  ആദ്യം കഴുകുന്നത്. ചിലപ്പോള്‍ അവസാനം തേച്ചതായിരിക്കും ആദ്യം കഴുകുക......അതുപോലെ തന്നെയാ  ഈ ആദ്യം ജനിച്ച മനുഷ്യര്‍  അതായത് വയസ്സായവര്‍ മാത്രം അല്ലാല്ലോ ആദ്യം മരിച്ചു പോകുന്നത്....ചെറിയ കുട്ടികളും  ഇടത്തരക്കാരും എല്ലാം  മരണത്തിനു  അടിമയാകുന്നതും  ഇതുപോലെ തന്നെയല്ലേ......

                                                                                            *****************

2014, ഫെബ്രുവരി 28, വെള്ളിയാഴ്‌ച

സംസാരം മധുരമായിരിക്കണം

               നാം ആശയ പ്രകടനം നടത്തുന്നത് മുഖ്യമായും നമ്മുടെ സംസാരത്തില്‍  കൂടെയാണ്.നമ്മുടെ  ആന്തരീകമായ താല്‍പര്യംഉത്സാഹംആത്മാര്‍ത്ഥത ,ആദരവ്സഹിഷ്ണുത,അഹംഭാവം  എന്നിവയെല്ലാംനമ്മുടെ സംസാരത്തിലെസ്വരത്തിന്‍റെ വ്യതിയാനമനുസരിചു കേൾവിക്കാരന് വ്യക്തമാകുന്നുഒരേ വാക് തന്നെ ഉച്ചരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന സ്വര ഭേദംകൊണ്ട്  ചിലപ്പോള്  മിത്രങ്ങള് പോലും ശത്രുക്കള് ആകുന്നുഅത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരുവ്യക്തിയുടെ 
സ്വഭാവത്തിന്റെ  പ്രതിഫലനമാണ് അയാളുടെ സംസാരത്തിലെ സ്വരം.സംസാരത്തിലെ 
നമ്മുടെ സ്വര ഭേദമാണ്  സുഹൃത്തുക്കളെ സൃഷ്ടിക്കാനും സമൂഹത്തില്മാന്യതയാ എന്ന് 
മനസ്സിലാക്കി ആരെയും വെറുപ്പിക്കാതെ ആകര്ഷണീയമായ രീതിയില് സംസാരിക്കാന്  ശീലിക്കണം . 


**********

പാലിയം തൃക്കോവിൽ ഉത്സവം.

     ചേന്ദ മംഗല ത്തുള്ള   ചി ര പുരാതനമായ  ഈ പുതിയ തൃക്കോവിൽ   വൈക്കം മഹാദേവ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മാതൃകയിൽ  ഉള്ളതാണ്. വൈക്കത്തപ്പന്റെ ഭക്തനായ ഒരു പാലിയത്തച്ചൻ മുടങ്ങാതെ  വൈക്കത്ത് പോയി തൊഴുന്നത് പതിവായിരുന്നു.  പ്രായാധിക്യത്താൽ ഭഗവാനെ തൊഴാനായി വൈക്കത്ത് പോകാൻ പറ്റാതായതിൽ  അതീവ ദുഖിതനായ  പാലിയത്ത് അച്ഛന് , 
   "എന്നെക്കാണാൻ അങ്ങേക്ക് ഇവിടെ വരാൻ പറ്റാതായിരിക്കുന്നു .ഒട്ടും സങ്കട പ്പെടെണ്ടതില്ല ...ഞാൻ അങ്ങയുടെ നാട്ടിൽ വന്നു കൊള്ളാം ...ക്ഷേത്രം പണി കഴി പ്പിച്ചോളൂ .."    എന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ  ദര്ശനം കിട്ടിയതായി പറയപ്പെടുന്നു..സ്വപ്നത്ത്തിലൂടെയുള്ള   അരുളി പ്പാ ടിലൂടെ  ആ അച്ഛന് തന്നെയാണ് വിഗ്രഹവും കിട്ടിയതെന്നാണ്‌ ഐതിഹ്യം ....
അമ്മമ്മയുടെ കൈയും പിടിച്ചു മനസ്സ് നിറയെ ഉത്സാഹമായി ഉത്സവം കണ്ടു നടന്ന കാലം പോയ്‌ മറഞ്ഞിട്ട് 32 വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.....വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സില് ഒരുത്സവക്കാലം ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല......പക്ഷെ നാട്ടിൽ ഉൽസവക്കാലം വരുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിലും ഉൽസവക്കൊട്ടുകൽ .മുഴങ്ങുമായിരുന്നു......ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ലന്നു  കരുതിയ കാലം........
   എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളിൽ ഒരു പ്രധാന ആഗ്രഹം തന്നെയായിരുന്നു ഈ കേരള നാടും ...നാട്ടാരും ഉത്സവങ്ങളും ഇവിടത്തെ ജീവിതവും എല്ലാം..... നാളികേരത്തിന്റെ നാട്ടിൽ ഒരു നാഴിയിടങ്ങഴി മണ്ണും അതിൽ നാരായണ ക്കിളി ക്കൂടുപോലൊരു ചെറിയ വീടും അതിൽ ജനിച്ചു വളര്ന്ന നാടും നാട്ടാരും ഒത്തുള്ള ഈ കൊച്ചു സ്വര്ഗ്ഗീയ ജീവിതവും നന്നായി എന്ജോയ് ചെയ്യുന്നു....ഈ സന്തോഷം എന്റെ കൂട്ടുകാരുമായി ഞാൻ പങ്കു വയ്ക്കുന്നു.....
  ഓട്ടം തുള്ളലും,  വാദ്യമേളവും,  സോപാന ഗീതവും ,    കഥകളിയും , ആനയും കൊട്ടും താളവും ഒക്കെയായി ഉത്സവം വളരെ കേമം  ആകുന്നുണ്ട്. 

2014, ഫെബ്രുവരി 22, ശനിയാഴ്‌ച

പരാജയം വിജയത്തിന്റെ മുന്നോടിയാണ്

                                നിത്യ ജീവിതത്തില്‍   ഉണ്ടാകുന്ന പല പരാജയങ്ങളും നമ്മെ നിരാശരാക്കാറുണ്ട്.  ആനിരാശ ,  കര്‍മ്മങ്ങളില്‍  നിന്നും പിന്‍വാങ്ങാന്‍  നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുപരാജയങ്ങള്‍ സംഭവിക്കുമ്പോള്‍ ഒരിക്കലും നാം അടി പതറരുത്ധീരന്മാരും ആത്മ വിശ്വാസമുള്ളവരും  
ഒരിക്കലും പരാജയത്തിനു മുന്നില്‍ കീഴടങ്ങുകയില്ല .  പരാജയം വിജയത്തിന്‍റെ മുന്നോടിയാനെന്നു പറഞ്ഞു കേട്ടിരിക്കുമല്ലോ. പരാജയത്തില്‍  നിന്ന് നാം പാഠങ്ങള്‍ 
പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്ഒരു പക്ഷെ നമ്മുടെതായ പോരായ്മകള്‍  കൊണ്ടാകാം പരാജയംസംഭവിച്ചത്. അവ എന്തെന്ന്  മനസ്സിലാക്കി വീണ്ടും ലക്ഷ്യ പ്രാപ്തിക്കായി കൂടുതല്‍ ഊര്‍ജ്ജസ്വലതയോടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍  പരാജയങ്ങള്‍  ഒരു  പ്രചോദനമാക്കി  മാറ്റണം.എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും 
വിജയം കൈവരിക്കുന്നവര്‍   വിരളമാണ്ജീവിതപ്രവാഹത്തിലെനിസ്സാര തടസ്സങ്ങളാണ് പരാജയങ്ങള്‍ എന്നു കരുതിക്കൊണ്ട്അടി പതറാതെ അവയെഅതിജീവിക്കാനുള്ള ധീരത സ്വയം
കൈവരിച്ചു പ്രസാദാത്മകമായ  വീക്ഷണത്തോടെജീവിതത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയാണ് 
നാം ഏവരും ചെയ്യേണ്ടത്. ഞാനുള്‍പ്പെടെ എല്ലാര്‍ക്കും അതിനു കഴിയട്ടെ എന്ന് ആത്മാര്‍ത്ഥമായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

                               **********




  

ബാലിക


ആദര്‍ശ പുത്രിയായും  ആദര്‍ശ പത്നിയായും  ആദര്‍ശ മാതാവായും പരിണമിക്കാനുള്ളതാണു ഒരു  ബാലികയുടെ  ജന്മം.   ചാരിത്ര്യ ശുദ്ധിയോടെ ജീവിക്കുന്ന കന്യകമാരുടെയും 
പാതിവ്രത്യ ശുദ്ധിയുള്ള   വധൂജനങ്ങളുടെയും ആദര്‍ശവതികളായ  അമ്മമാരുടെയും  ശാപം ഏല്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ പുരുഷന്മാര്‍പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. ഒരു പെണ്‍കുട്ടിക്ക് സങ്കല്‍പ്പിക്കാവുന്നഏറ്റവും ഉയര്‍ന്നപദവി ആണ് "അമ്മ". ആദര്‍ശവതി ആയ ഒരു അമ്മയെ ഗൃഹലക്ഷ്മി 
അഥവാ വീട്ടമ്മയായി നാം ഏവരും കരുതുന്നു. ഒരു സ്ത്രീ  അമ്മയായാല്‍  അവള്‍ 
ലോകത്തിലെ എല്ലാമക്കളെയുംസ്വന്തം മക്കളെ പോലെ സ്നേഹിക്കാന്‍ കഴിവുള്ളവളായിമാറും.
മാറണം.....അങ്ങിനെയുള്ള അമ്മമാരെ സ്വന്തം അമ്മയായി തന്നെ സ്നേഹിക്കാന്‍ എല്ലാ 
മക്കള്‍ക്കും കഴിയണം. നിരക്ഷരരായ അമ്മമാരുടെ മുന്‍പില്‍  ആണെങ്കിലും 'സര്‍വ്വജ്ഞ  പീഠം 'കയറിയ  മക്കളായാല്‍ പോലും     കൂപ്പു കൈയ്യോടെ വേണം  നില്‍ക്കാന്‍..... അത് തന്നെയാണ്  ഭാരതീയരായ നമ്മുടെ  സംസ്കാരവും. ലോകത്തിലെ ഒരമ്മ പോലുംമക്കളുടെ സ്നേഹത്തിനു വേണ്ടി  യാചിക്കാതിരിക്കട്ടെ .......മറിച്ചും ഒരു കുഞ്ഞും  അമ്മയുടെ  സ്നേഹത്തിനു 
വേണ്ടിയും യാചിക്കാതിരിക്കട്ടെ......

                            
                                                             *****



സ്ത്രീ അബലയല്ല



     ലോകത്തിന്റെ നിനനില്‍പ്പിനു വേണ്ടി പുരുഷനേയും സ്ത്രീയേയും വെത്യസ്തമായി സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നത് സത്യം തന്നെ. എന്നാല്‍ സ്ത്രീയുടെ മനോബലവും ശാരീരിക ബലവും പുരുഷനേക്കാള്‍ ഒട്ടും തന്നെ പിന്നിലല്ല എന്ന് ഇതിനകം പല ധീര വനിതകളും തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞതാണിവിടെ. അതിനുദാഹരണങ്ങളാണ് വിമാനങ്ങള്‍ പറത്തിയും ബഹിരാകാശ യാത്രകള്‍ നടത്തിയും അധികാര സ്ഥാനങ്ങളിലേക്കു കുതിച്ചു കയറിയും നാടിന്റെ നാഴികക്കല്ലുകളായി മാറിയിട്ടുള്ള സ്ത്രീ പ്രതിഭകള്‍.  കുടുംബത്തോടും സമൂഹത്തോടും ഉള്ള ഉത്തരവാദിത്വങ്ങള്‍ നിലനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ടു തന്നെ പഴയ പാരമ്പര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുള്ള പ്രായോഗികമല്ലാത്ത ചങ്ങലക്കണ്ണികളില്‍ നിന്നും മോചനം എന്ന ഉയര്‍ന്ന ലക്ഷ്യം നേടി ജീവിതത്തില്‍ മുന്നേറിയ സ്ത്രീ പ്രതിഭകള്‍ പുരുഷനേക്കാള്‍ ഏതു വിധത്തിലാണ് പിന്നില്‍...പരസ്ത്രീകളില്‍ പുരുഷന്മാര്‍ക്കു തോന്നുന്ന നിയമവിരുദ്ധമായ കാമവെറി ഒന്നു മാത്രം ഈ ലോകത്തു നിന്നും മാഞ്ഞു കിട്ടിയാല്‍ സ്ത്രീ ഒരുക്കലും അബലയല്ല. ദൗര്‍ലഭ്യം കൊണ്ടു നേടുന്നതൊന്നും നേട്ടമായിരിക്കില്ല എന്നു മാത്രമല്ല, ആ ദൗര്‍ലഭ്യം ജീവിതത്തിലുടനീളം അവരെ വേട്ടയാടുകയും ചെയ്യും എന്നതില്‍ യാതൊരു സംശയവും ഇല്ല.സത്യസന്ധയും  നീതിമതിയും ആയ ഒരു സ്ത്രീയുടെ പതനത്തിനു കാരണക്കാരനായ പുരുഷനെ അധഃപതിച്ചവനായി മാത്രമേ കണക്കാക്കാനാവൂ. 

          ജീവിതത്തിലെ പ്രതിസന്ധികള്‍ സ്വയം തരണം ചെയ്യാന്‍ ശേഷിയുള്ളവരാണ് സ്ത്രീകള്‍. അതിനായി ആരും അവരെ പ്രാപ്തരാക്കേണ്ടതില്ല. അതിന് ഏറ്റവും വലിയ ഉദാഹരണമാണ് സ്ത്രീയിലെ മാതൃത്വം. ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യാന്‍, വീട്ടിലെ മറ്റു ജോലികള്‍ എല്ലാം ചെയ്യാന്‍ അവരെ പഠിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം.  എന്നാല്‍ ഒരു പെണ്ണും കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു വളര്‍ത്തി പഠിച്ചിട്ട് വിവാഹിതയാവാറില്ല. ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചാല്‍ ആ കുഞ്ഞിനെ എങ്ങിനെ വളര്‍ത്തിയെടുക്കണമെന്ന് ആരും അവള്‍ക്കു പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ടതില്ല. അല്‍പ്പം സ്‌നേഹം മനസ്സിലുണ്ടായാല്‍ സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ ആപത്തൊന്നും വരാതെ വളര്‍ത്തിയെടുക്കാനുള്ള അറിവ് അവളിലുണ്ടാകും. ഇനി ഭര്‍ത്താവ് ഉപേക്ഷിച്ചു പോയാലും മരിച്ചു പോയാലും അവള്‍ ആ കുഞ്ഞിനെ വളര്‍ത്തിയെടുത്തിരിക്കും. 

     ഒരുസ്ത്രീ എത്ര തന്നെ ഉയര ങ്ങളില്‍ എത്തിയാലും പുരുഷനെ ബഹുമാനിക്കുന്നതില്‍ തെറ്റൊന്നുമില്ല എന്നു തന്നെയാണ് എന്റെ തനതായ അഭിപ്രായം. പണം സമ്പാദിക്കുന്നതു കൊണ്ടോ, ഉയര്‍ന്ന പദവിയിലിരിക്കുന്നതു കൊണ്ടോ അഹങ്കരിക്കരുത്. അഹങ്കാരം ആര്‍ക്കും ഒരലങ്കാരമല്ല. അഹങ്കാരം ഉള്ളിടത്ത് ദൈവാനുഗ്രഹം ഉണ്ടാവില്ല. പുരുഷ വര്‍ഗ്ഗങ്ങളായ അച്ഛനേയും ഭര്‍ത്താവിനേയും സഹോദരന്മാരേയും ആദരിച്ചും ബഹുമാനിച്ചും കീഴ് വഴക്കത്തോടെ ഒരു വീട്ടില്‍ ജീവിക്കുന്നതു തന്നെയാണ് ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഭൂഷണം. അതു തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ഭാരത സംസ്‌കാരത്തിനു ശോഭയും. നാടിന് ഒരു ഭരണാധികാരിയുള്ളതു പോലെ അടുക്കും ചിട്ടയും ഉള്ള കെട്ടുറപ്പായ ഒരു ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിന് ഒരു നാഥന്‍ വേണം. ഭര്‍ത്താവിനെ നാഥനാക്കി ഭാര്യയും മക്കളും ജീവിക്കുമ്പോള്‍ അവിടെ ഒരു ചിട്ടയും സുഖവും ഐശ്വര്യവും ഒക്കെയുണ്ടാവും. അതു തന്നെയാണ് കുട്ടികളുടെ ശരിയായ വളര്‍ച്ചക്ക് ഉതകുന്നതും. ഭര്‍ത്താവ് നിര്‍മ്മിക്കുന്ന പാതയിലൂടെ എങ്ങിനെ ജീവിക്കണം എന്ന് ഭാര്യ മക്കളെ പഠിപ്പിക്കട്ടെ.  നാഥന്‍ വഴി തെറ്റാതെയുള്ള ഒരു ജീവിതം നയിച്ചാല്‍ ആ കുടുബം സ്വര്‍ഗ്ഗതുല്യമാകും. അങ്ങിനെ ഓരോ കുടുംബങ്ങളും ചേര്‍ന്ന് നാടും സ്വര്‍ഗ്ഗീയമാകട്ടെ.








സ്നേഹ പ്രകടനം

      ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ഉല്‍കൃഷ്ടമായ ഗുണവിശേഷമാണ് സ്നേഹം. സ്നേഹിക്കാനും സ്നേഹിക്കപ്പെടാനും ഏവരും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഹൃദയത്തില്‍ സ്നേഹമുള്ള ആള്‍ഒരിക്കലും അനുചിതമായി പെരുമാറുകയില്ല.   സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന കാര്യത്തില്‍  
നാം ഒരിക്കലും പിശുക്കു കാണിക്കരുത്. മറ്റുള്ളവരുടെ സ്നേഹം നമുക്ക് ലഭിക്കണമെങ്കില്‍  
നാം സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചേ പറ്റൂ . 

       സ്നേഹംപ്രകടിപ്പിക്കുന്നതു  കാണാന്‍ ഇടയായാല്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്ന ചിന്തയാണോ  നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തിന്‍റെ  സ്വാധീനമാണോ  അതോ    സംസ്കാരത്തിന്‍റെ   ഒരു ഭാഗം  ആയിട്ടാണോ  സ്നേഹ  പ്രകടനത്തിന്‍റെ  കാര്യത്തില്‍ 
പൊതുവേ വിമുഖരാണ്  നമ്മള്‍.ഉള്ളിലുള്ള സ്നേഹം പുറത്തു പ്രകടിപ്പിക്കാതിരുന്നാല്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ അത് എങ്ങിനെഅറിയാനാണ്  സ്നേഹം തന്നെ ആണ് സ്നേഹത്തിനു പ്രതി സമ്മാനം എന്ന് മനസ്സിലാക്കിസ്നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക് സ്നേഹം അതേപടി തിരിച്ചു നല്‍കാന്‍ ഒരിക്കലും നാം മടി കാണിക്കരുത്. സ്നേഹത്തിന്റെ നോട്ടം മിഴികള്‍ കൊണ്ടല്ലമനസ്സുകൊണ്ടാണ്. സ്നേഹം ദൈവമാണ് .


                                            **************