പഴയ പൊസ്റ്റുകൾ

2017, ജൂൺ 27, ചൊവ്വാഴ്ച




വായനവാരം
കുഞ്ഞുന്നാളുമുതല്‍ വായനയില്‍ വലിയ കമ്പമായിരുന്നു; ആനയായിരുന്നു, ചേനയായിരുന്നു എന്നൊക്കെ എനിക്കും എഴുതണമെന്നുണ്ട്. വായിക്കാത്തതിന്‍റെ ഒരൊറ്റക്കുറവുകൊണ്ടുമാത്രം, ഇപ്പൊ അങ്ങനെ എഴുതാനാവുന്നില്ലാ. വായിക്കണ്ടേ, എന്നാലല്ലേ വായിച്ചു, വായനകൊണ്ടു വളര്‍ന്നു എന്ന കഥയൊക്കെ എഴുതാനാവൂ. ശരിക്കും വേദനയുണ്ട് ആ കാലമെല്ലാം ചുമ്മാ കളഞ്ഞതിന്.
ഞാന്‍ ചെറിയ ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ചേട്ടനും ചേച്ചിയും ഒക്കെ കോളേജില്‍ പഠിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവര്‍ പറയുമായിരുന്നു വായിക്കണം കുറെ വായിക്കണം. എന്നാലേ വിവരമുണ്ടാകൂ എന്നൊക്കെ. അതിന് എനിക്കു വിവരം അല്പം കൂടുതലാണെന്ന വിവരക്കേട് എപ്പോഴും എന്‍റെയൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ ആ കാലങ്ങളില്‍. പിന്നെങ്ങനെയാ ഇതൊക്കെ മണ്ടയിലേറുക. വല്ലതും കഴിക്കണം, അടികൂടണം, നല്ല വസ്ത്രം ധരിക്കണം, സുന്ദരിയായി നടക്കണം, പറ്റിയാല്‍ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും ഒക്കെ കബളിപ്പിച്ചുരസിക്കണം, പരീക്ഷകളില്‍ തോല്ക്കരുത്‌. തോറ്റാല്‍പ്പിന്നെ പഠിക്കൂല്ലാ ഇത്രയൊക്കെയേ സ്വപ്നമായി കൂടെ കൊണ്ടുനടന്നിരുന്നുള്ളൂ. ദൈവം സഹായിച്ച് പ്രീഡിഗ്രി ഇംഗ്ലീഷില്‍ പൊട്ടുംവരെ അതിനൊന്നും ഒരു കുറവും ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ലാ. അവിടെ കര്‍ശനക്കാരന്‍ അച്ഛനല്ലായിരുന്നു ; ഈ ഞാന്‍തന്നെ. ഈ ഞാനേയ് വെറും ഞാനല്ലായിരുന്നു അന്നൊക്കെ; ഒരൊന്നൊന്നര ഞാനായിരുന്നു. ഇപ്പൊ കണ്ടാല്‍ ഒരു ലുക്കില്ലന്നെയോള്ളൂ. ഭയങ്കര ബുദ്ധിക്കുറവാ.....എല്ലാം ഈ വായനച്ചേച്ചിയെ പിണക്കിയതിന്‍റെ ദോഷം. അല്ലാണ്ടെന്താ....? ദൈവമായിട്ടൊരു കുറവും വച്ചിരുന്നില്ലാ ട്ടോ. ചുമ്മാ അങ്ങേരെ കുറ്റം പറയണ്ടാ. പോയ ബുദ്ധി ആന വലിച്ചാലും പോരില്ലെന്നാണല്ലോ. എന്നാലും ഒന്നു ശ്രമിക്കണം എന്നുണ്ട്...
ഏകദേശം 2006 മുതല്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ ഉപയോഗിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായതാണ്. അന്നുമുതല്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഇന്ന് ആരായിരുന്നേനെ..? വിരലിലെണ്ണാവുന്ന എഴുത്തുകാരെയും അവരുടെ കൃതികളെയുംമാത്രമേ എനിക്കു പരിചയമുള്ളൂ കാരണം അത്രയേ ഞാന്‍ വായിച്ചിട്ടുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് ആ പരിചയങ്ങളും അനുഭവങ്ങളും വിവരിക്കാന്‍ മുതിരുന്നില്ലാ. യാഹൂ മെയിലുകളില്‍ ബെസ്റ്റ് ആന്‍സര്‍ ചോദ്യങ്ങള്‍ വരുമായിരുന്നു അക്കാലങ്ങളില്‍. ആദ്യമായി വായനയില്‍ താത്പര്യം വന്നത് ആ ചോദ്യങ്ങള്‍ വായിച്ചു ബെസ്റ്റ് ആന്‍സര്‍ എന്നു രണ്ടുകൈയും പൊക്കിക്കാട്ടുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ കാണാനുള്ള മോഹംകൊണ്ടാണ്. അങ്ങനെയിരിക്കേ ഒരു മെയില്‍ വന്നു; ഓര്‍ക്കുട്ടില്‍ ചേരാന്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ട്. അതില്‍ ചേര്‍ന്നു. പിന്നീട് സസ്നേഹം, മനസ്സ്, കനല്‍, തുടങ്ങിയ സോഷ്യല്‍ മീഡിയകളിലൂടെ ഇപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ ഫേസ്ബുക്കില്‍ എത്തിനില്ക്കുന്നു. ഇതിലൊക്കെ ബ്ലോഗുകള്‍ വായിച്ച് അഭിപ്രായം എഴുതുമായിരുന്നു. അങ്ങനെ കുറെയേറെ സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടായി. ജോയ്, രാജേഷ്‌, നളിനേച്ചി, രശ്മി, മധു(പുണ്യന്‍) തുടങ്ങിയ കുറച്ച് അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളുടെ നിര്‍ബന്ധങ്ങള്‍ക്കു വഴങ്ങി ചെറിയതായി എഴുതിത്തുടങ്ങി.
അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് നമ്മുടെ കേക്കെ ‘അഭിരാമം’ എന്ന ഒരു ഫേസ്ബുക്ക് കൂട്ടായ്മയില്‍ ചേര്‍പ്പിച്ചത്. അവിടെ ശ്രീലകം വേണുഗോപാല്‍ സാര്‍, ബോബിച്ചായന്‍, ചന്തുവേട്ടന്‍ തുടങ്ങിയ ഗുരുതുല്യസുഹൃത്തുക്കളെ ലഭിച്ചു. ബോബിച്ചായനെ നേരത്തേ കുറേശ്ശെ അറിയാമായിരുന്നു) അവരില്‍നിന്നാണ് കൂടുതല്‍ എഴുതുവാനുള്ള പ്രചോദനവും ധൈര്യവും കിട്ടിയത്. കോ-ഓപ്പറേറ്റീവ് ഔട്ട്‌ലുക്ക് ഗ്രൂപ്പ് വഴി സാബു ഹരിദാസ്‌ എന്ന സുഹൃത്ത് മുഖേന ‘ഓര്‍മ്മയിലെ ഓണാഘോഷം’ എന്ന ഒരു ആര്‍ട്ടിക്കിളും ‘വിരിയുന്ന പുഞ്ചിരി ‘ എന്ന ഒരു കവിതയും വേറെ 5 കവിതകളും ആദ്യമായി ‘സഹാകാര്യം’ എന്ന അവരുടെ മാസികയിലൂടെ അച്ചടിമഷിപുരണ്ടു. 10 വരെയുള്ള മലയാളവും വച്ചോണ്ട് എന്‍റെയൊരു കസര്‍ത്തുകളിയുടെ വിജയം. ഒന്നും പറയണ്ടാ എന്‍റെ ചങ്ങാതിമാരേ.. ഒന്നു കാണേണ്ടതുതന്നെയിരുന്നു എന്‍റെ അന്നത്തെ സന്തോഷം. കൂട്ടുകാരാ സാബൂ..., ഈ മനസ്സിലുണ്ടെട്ടോ മായാതെ.
കൂടാതെ ‘താളിയോല’ എന്ന ഗ്രൂപ്പിലെ കവിതാസമാഹരപ്രസിദ്ധീകരണത്തില്‍ ‘അമ്മ’ എന്നൊരു കവിതയും പുറംലോകം കണ്ടു.
കനലിലെ പ്രണയലേഖന മത്സരത്തിലും ‘പുലര്‍കാല എഴുത്തുകൂട്ടം’, ‘കാവ്യചേതന ‘ എന്നീ ഗ്രൂപ്പുകളിലും ചെറിയ പുരസ്ക്കാരങ്ങള്‍ ലഭിച്ചു.
സ്വദേശമായ പറവൂരിലെ ചേന്ദമംഗലം അംഗണവാടിയിലും കിട്ടി ഒരു പൊന്നാട ‘കനവിലൊരു പ്രണയക്കനവ്‌’ എന്ന കവിതയ്ക്ക്. വെറും ബ്ലോഗ്സ് മാത്രം വായിച്ചിട്ടാ ഇതൊക്കെ എന്നോര്‍ക്കണം ട്ടോ.
ശ്ശോ.....! ഈ എന്നെക്കൊണ്ട് ഞാന്‍തന്നെ തോറ്റൂ....
കൂട്ടുകാരേ...., നീണ്ട പത്തു വര്‍ഷങ്ങളോളം ഈ മീഡിയകളില്‍ ഇങ്ങനെ വിലസിയിട്ടും ഇത്രയേ നേട്ടങ്ങള്‍ ഉണ്ടായുള്ളൂ എന്നത് വലിയൊരു പോരായ്മയായിട്ടാണ് എനിക്കു തോന്നുന്നത്. അതിനുള്ള ഒരേയൊരു കാരണം വായനയിലുള്ള എന്‍റെ താത്പര്യക്കുറവുമാത്രം എന്നത് സ്പഷ്ടവും
വായിക്കണം. വെറുതെ വായിച്ചാല്‍പ്പോരാ..ശ്രദ്ധയോടെ മനസ്സിലാക്കിവായിക്കണം. വായനയിലൂടെയേ മനുഷ്യര്‍ പൂര്‍ണ്ണരാവൂ. ഇല്ലെന്നൊക്കെ ചിലര്‍ വാദിക്കാന്‍ വന്നേക്കാം. അതൊന്നും ശരിയല്ലെന്ന് ഞാനിപ്പോള്‍ മനസ്സിലാക്കി. നമുക്കുവായിക്കാം ...വായിക്കാം......പിന്നെയും വായിക്കാം പിന്നെയും പിന്നെയും വായിക്കാം.......പിന്നെ എഴുതാം ....വലിയ എഴുത്തുകാരായില്ലെങ്കിലും ചെറിയ എഴുത്തുകാരെങ്കിലും ആവാം.
ഈ കുറവുനികത്തുവാന്‍ ഈ വായനവാരം ഉപകാരപ്രദമാക്കുവാന്‍ ഞാന്‍ സ്വയം തീരുമാനിച്ച വിവരം ഏവരേയും ഇതുമൂലം അറിയിച്ചുകൊള്ളുന്നു. ഇനിമുതല്‍ എന്‍റെ ഒരുദിവസത്തിലെ 2 മണിക്കൂര്‍ വായനയ്ക്കായി നീക്കിവയ്ക്കും. ഇതു സത്യം ..., സത്യം..., സത്യം.
(വായിക്കാത്തതിന്‍റെ ഭീമമായ കുറവ് ഇപ്പൊ ഇച്ചായന്‍ ഇങ്ങോട്ടൊന്നു വന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു കാണാം...)
എന്‍റെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഒരു വായനവാരം ആശംസിച്ചുകൊണ്ട്....
സസ്നേഹം,
ദേവി.
എന്നെ ഞാനാക്കിയ സോഷ്യല്‍ മീഡിയയ്ക്കു നന്ദി

2017, മാർച്ച് 9, വ്യാഴാഴ്‌ച

വനിതാദിനം
ആദര്‍ശ പുത്രിയായും, പത്നിയായും, മാതാവായും പരിണമിക്കാനുള്ളതാണു ഒരു ബാലികയുടെ ജന്മം. ചാരിത്ര്യശുദ്ധിയോടെ ജീവിക്കുന്ന കന്യകമാരുടെയും പാതിവ്രത്യ ശുദ്ധിയുള്ള വധൂജനങ്ങളുടെയും ആദര്‍ശവതികളായ അമ്മമാരുടെയും ശാപമേല്‍ക്കാതിരിക്കാന്‍ പുരുഷന്മാര്‍ പ്രത്യേകംശ്രദ്ധിക്കണം. കാരണം ഒരു പുരുഷനേക്കാള്‍ ഏറെ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ സഹിച്ചുജീവിക്കുന്ന ത്യാഗത്തിന്‍റെ നേര്‍ക്കാഴ്ചകളാണ് ഇവിടെ പല സ്ത്രീകളും. അവര്‍ മനംനൊന്തൊന്നുവിളിച്ചാല്‍ ആ വിളി ദൈവംകേള്‍ക്കാതിരിക്കില്ലാ. ദുഷ്ടനെ പനപോലെ വളര്‍ത്തും ദൈവം....പിന്നെ വരുന്ന ശിക്ഷ കഠിനമായിരിക്കും.
അച്ഛനിൽനിന്നുൽഭവിച്ച് അമ്മയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽനിന്നു ഭൂജാതനായിവളർന്നു സ്ത്രീയെ ഭോഗിച്ച്, മകളെയോ മകനെയോ ഉരുവാക്കുന്ന പുരുഷന്‍ വെറും സ്ത്രീവർഗ്ഗത്തിനു മാത്രമല്ലാ, ഈ ലോകത്തിന്‍റെ നിലനില്പ്പിനുതന്നെ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്! അമ്മയേയോ, ഭാര്യയെയോ, പെങ്ങളെയോ, മകളെയോ, പതിയിരുന്നു അടങ്ങാത്തവികാരത്തിനടിമപ്പെടുത്തിയും, കൊടുംക്രൂരകാമവെറിയാൽ പീഡിപ്പിച്ചും, കൊന്നും കൊലവിളിച്ചും ഭോഗിച്ചലയുന്ന മനുഷ്യമൃഗങ്ങളായുള്ള ചില നീച ജന്മങ്ങള്‍ സ്ത്രീവർഗ്ഗം ഒന്നടങ്കം ആദരിച്ചുപോരുന്ന പുരുഷവർഗ്ഗത്തിനു കടുത്ത അപമനമായിരിക്കും.! നിങ്ങളുടെ അമ്മയെ, ഭാര്യയെ, പെങ്ങളെ, മകളെ.. മറ്റൊരു കാമവെറിയൻ ഇങ്ങനെ ഭോഗിച്ചാൽ?? ഒരുനിമിഷം ആലോചിക്കൂ, ഉണരൂ.. ഈ വൃത്തികെട്ടചിന്തയിൽനിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി! . 'ഒരുവന് ഒരുവൾ' എന്ന ഭാരതസംസ്കാരം ഭൂഷണമാക്കി, പെണ്ണും ഒരുവ്യക്തിയാണെന്നു പരിഗണിക്കുന്ന, പ്രപഞ്ചത്തിലെ സകലജീവികളെയുംപോലെ ദൈവസൃഷ്ടിതന്നെയാണെന്ന് അംഗീകരിക്കുന്ന മനുഷ്യത്വമുള്ള ധാരാളം പുരുഷന്മാരുണ്ടിവിടെ. അവരെ പിന്തുടര്‍ന്നു ജീവിക്കൂ... സംരക്ഷിക്കണ്ടാ, ഉപദ്രവിക്കാതിരുന്നാൽമതി.
അല്ലെങ്കിൽ നമുക്കുണരാം ! ഇത്തരം ക്രൂരമനുഷ്യമൃഗങ്ങളിൽനിന്നും രക്ഷനേടാനുള്ള ശക്തിയാർജ്ജിക്കാം. പെണ്കുട്ടികളെ കൂടുതൽക്കൂടുതൽ ശക്തരാക്കാം....ഇവിടെ പതിയിരിക്കും ആപത്തുകളെ പറഞ്ഞുമനസ്സിലാക്കാം. ലോകം എന്തെന്നറിഞ്ഞ നമുക്ക് നമ്മുടെ മക്കള്‍ക്ക്‌ രക്ഷാമാർഗ്ഗങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചുകൊടുക്കാം. പെൺമക്കളേ.. രക്ഷാകർത്താക്കളെ അനുസരിക്കൂ, ജാഗരൂകരാകൂ..
നിയമത്തിലെ പഴുതുകള്‍ മുതലെടുക്കുന്ന അധികാരികളുടെ മേല്‍ക്കോയ്മ അവസാനിപ്പിച്ചില്ലെങ്കില്‍, തെറ്റുകളിലെ ക്രൂരതയെ കണക്കിലെടുത്ത് ശിക്ഷയുടെ കാഠിന്യം തിട്ടപ്പെടുത്തി ശിക്ഷകള്‍ നടപ്പിലാക്കാൻ നീതിപീഠം തയ്യാറായില്ലെങ്കിൽ പരസ്പരം വെട്ടിയും കുത്തിയും ശിക്ഷനടപ്പിലാക്കി ഇവിടമൊരു കുരുതിക്കളമാകാൻ ഇനിയധികനാൾ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരില്ലാ!
ഇവിടെ ഇനിയും ആയിരം സ്ത്രീകളോ പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളോ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടാലും കൊല്ലപ്പെട്ടാലും ഈ മാംസദാഹികൾ രക്ഷിക്കപ്പെടും! കാരണം അവരാണ് ഇന്നത്തെ മേലാളന്മാരുടെ രക്ഷകർ! ചക്കരക്കുടത്തിൽ കൈയിട്ടുനക്കാൻ മോഹിക്കുന്നവരുടെ ആയുധമാണവർ! സത്യം, ന്യായം, നീതി ഇവകളൊന്നും ഒരുകാലവും ജയിക്കാതിരിക്കാൻ ചെല്ലുംചെലവുംനല്കി പോറ്റിയെടുത്ത കാമവെറിപൂണ്ട വൃത്തികെട്ട നരഭോജികൾ! ഈ കാമവെറിയന്മാർക്ക് അവയവം വെട്ടിനീക്കുന്നതിൽക്കുറഞ്ഞൊരു ശിക്ഷയുമില്ലാ! ബലാൽസംഗത്തിനു ശിക്ഷ അവയവനീക്കം; അതു നടപ്പാക്കുവാൻ ധൈര്യമുള്ളൊരു നീതിപീഠം നമുക്കുണ്ടാകുമോ?? എന്നെങ്കിലും ഇവിടെ അഭിമാനം അടിയറവുപറയാത്തൊരു ഭരണകൂടം ഉണ്ടാകുമോ???
എത്രയോ നന്മനിറഞ്ഞമനസ്സുകള്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ എല്ലായിടങ്ങളിലും ഉണ്ട് ആണെന്നോ പെണ്ണെന്നോ വെത്യാസമില്ലാ....ആണിലും പെണ്ണിലും ഉണ്ട് വൃത്തികെട്ടവര്‍. പിശാചുഭരിക്കുന്ന ഈ മനസ്സുകള്‍ ഉരുവായതും ഈ മണ്ണില്‍ത്തന്നെ...പൈശാചികബുദ്ധിയുള്ള ചില അമ്മമാരുമച്ഛന്മാരും ഇതിനുകാരണക്കാരുമാണ് എന്നതില്‍ യാതൊരുസംശയവുമില്ലാ....പല ജന്മങ്ങളും ഇവിടെനിന്നുന്നെയാണ് അധികവും സാഹചര്യങ്ങളുടെവലയില്‍പ്പെട്ടു കുറ്റകൃത്യങ്ങളിലേക്ക് വഴുതുന്നതും. ഒരുകുഞ്ഞും അച്ഛന്റേയും അമ്മയുടെയും സ്നേഹത്തിനുവേണ്ടി യാചിക്കാതിരിക്കണം. അതിന് വഴിപിഴച്ചജീവിതങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ മനുഷ്യമനസ്സുകള്‍ തയ്യാറാകണം.. ആണിനൊരുദിനം പെണ്ണിനൊരുദിനം ഒന്നും ആചരിക്കുന്നതിലല്ലാ കാര്യം...മനുഷ്യമനസ്സുകള്‍ വഴിതെറ്റാനുള്ള കാരണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനപരമായകാരണങ്ങള്‍ കണ്ടെത്തുകയാണുവേണ്ടത്. അതിനു പരിഹാരംതേടാതെ ഇതൊന്നും തുടച്ചുമാറ്റാന്‍സാദ്ധ്യമല്ലാ.

2017, ഫെബ്രുവരി 28, ചൊവ്വാഴ്ച

Anonymous letter


Anonymous letter

A person who occupied facebook page and Thiruvalla as his monopoly send an anonymous letter to my two brothers, one sister and  another sister’s son using some obnoxious words wrote: "Stop wearing Churidar and writing poems"...++%%#3**## But both my brothers permitted me to go to Thiruvalla and write poems daily. So you can expect a poem every day from me... To the person who hides and requesting me to stop these things, I have only one thing to say: "Your writings are filled with spelling mistakes and grammatical errors! I struggled a lot to read your writings! My sincere advice to you is that please do not kill my Mathru Bhaasha. Please go and learn how to write a sentence without error. Then you try to enter in such activities. And Ha one more serious advice: "The person who worries much about other's matters need to consult a Doctor if possible a Psychologist. If you do this immediately you can control your mental equilibrium. So fast consult a psychologist! I received yet another anonymous letter... In that, the writer mentions some of the things I shared with my sister, along with that the writer wrote some obnoxious words too. If read it may lead one to suicide. But I never do such foolishness, I am strong! I have to leave for my family and for the loving ones around me. I do not want to give any untoward circumstances for the dear ones who loves me. So I will live and continue to live, whatever they write or say. These types of things I do not take it seriously.



സ്നേഹത്തിലെ യുക്തി....


സ്നേഹത്തിലെ യുക്തി....

പെണ്ണുകാണാന്‍ വന്ന ചെറുക്കനോട് പെണ്‍കുട്ടി സംസാരത്തിനിടയില്‍ എനിക്ക് കള്ളുകുടിക്കുന്നവരെ പേടിയാണ്, സിഗററ്റുവലിക്കുന്നവരെ ഇഷ്ടമല്ല എന്നൊക്കെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ പെണ്ണിനെ ഇഷ്ടമായെങ്കില്‍, അവളുടെ സന്തോഷത്തിനുവേണ്ടി അവന്‍ സിഗററ്റുവലിയും കള്ളുകുടിയും വളരെകഷ്ടപ്പെട്ട് ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. ഇവിടെ ആണിന്‍റെ ആണത്വത്തിന് യാതൊരുകോട്ടവുംസംഭവിക്കുന്നില്ല. സ്നേഹത്തിലെ ആത്മാര്‍ത്ഥതയാണ് അവനെക്കൊണ്ട്‌ അതുചെയ്യിക്കുന്നത്. ഇതിനെ ചിലര്‍ വളച്ചൊടിക്കുന്നത് അവരുടെ വിവരമില്ലായ്മയും സ്നേഹമെന്ന ദൈവം ആ മനസ്സുകളില്‍ കുടിയിരിക്കാത്തതുകൊണ്ടും മാത്രമാണ്.
എന്നോടിഷ്ടമുണ്ടെങ്കില്‍ സിഗററ്റു വലിക്കരുത്
എന്നോടിഷ്ടമുണ്ടെങ്കില്‍ കള്ളുകുടിക്കരുത്
എന്നോടിഷ്ടമുണ്ടെങ്കില്‍ ഇന്ന് ഈ ഷര്‍ട്ട് ധരിക്കണം

ഇങ്ങനെ അമ്മയോ പെങ്ങളോ സ്വന്തം ഭാര്യയോ സ്നേഹിക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടിയൊ ആത്മാര്‍ത്ഥ സുഹൃത്തോ ഒക്കെ പറയുമ്പോള്‍ അത് അനുസരിക്കുന്നവന്‍ ആണത്വമില്ലാത്തവനല്ലാ..., മറിച്ച് ’എന്നോടിഷ്ടമുണ്ടെങ്കില്‍’ എന്ന വാക്കിലെ ഇഷ്ടത്തിന് പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നതു കൊണ്ടാണ്, സ്നേഹം എന്ന ദൈവം അവന്‍റെ മനസ്സില്‍ കുടിയിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് അത് അനുസരിക്കാനുള്ള ഉള്‍പ്രേരണ അവനില്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്.
ഇഷ്ടം=സ്നേഹം=ദൈവം. ദൈവമാകുംനന്മ മനസ്സിലുള്ളവര്‍ക്കുമാത്രംചെയ്യാന്‍കഴിയുന്നപ്രവര്‍ത്തികളാണ് ഇവയെല്ലാം. .....നന്മയുള്ള ഒരുമനസ്സിനുമാത്രമേ ഇത് നന്മയായിത്തോന്നൂ...നന്മയെന്നത് തീണ്ടാത്തവര്‍ ഇതിനെ പലതരത്തില്‍ വളച്ചുമൊടിച്ചും സംസാരിക്കും. അതിനെ അവഗണിക്കുകയെവഴിയുള്ളൂ...

എന്നോടിഷ്ടമുണ്ടെങ്കില്‍ ഈ കിണറ്റില്‍ ചാടണം എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അവനനുസരിക്കില്ലാ. കാരണം അത് നന്മയല്ല എന്ന് തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകം അവനിലുണ്ടാകും ..., ഉണ്ടാകണം

അതുപോലെ നിത്യരോഗിയായ സഹധര്‍മ്മിണിക്ക് വീട്ടുജോലികളില്‍ സഹായിക്കുകയോ, ഭാര്യയുടെ ന്യായമായ ആവശ്യങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും നടത്തിക്കൊടുക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കില്‍, മനസ്സക്ഷിയുള്ളവന്‍ എന്നാണ് അവനെ പ്രകീര്‍ത്തിക്കേണ്ടത്. അവന്‍ ജീവിതത്തെ ആസ്വദിച്ചു ജീവിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നെ അര്‍ത്ഥമുള്ളൂ. ഈ കൊച്ചുകൊച്ചു സന്തോഷങ്ങള്‍ അവരുടെ ജീവിതത്തില്‍ സ്വര്‍ഗ്ഗസുഖം ഉണ്ടാക്കും എന്ന വിവേകമുള്ളതുകൊണ്ടാണ്, അവന്‍റെ കുടുംബത്തെ അവന്‍ ആത്മാര്‍ത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്. ഇങ്ങനെയൊക്കെ സന്തോഷമായി ജീവിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്‌ അവനെ ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കുന്നത്. ഇതില്‍ അസൂയാ തോന്നുന്നവരാണ് ഇതിനെ മോശമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. സ്നേഹം മനസ്സിലുള്ളവര്‍ക്കേ മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കാനാകൂ.

എന്തേ ഇത്തരം ഒരു ഷര്‍ട്ട് ധരിച്ചത് എന്ന് ഓഫീസിലെ സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍ ചോദിച്ചാല്‍ ഭാര്യയുടെ അല്ലെങ്കില്‍ പെങ്ങളുടെ നിര്‍ബന്ധം. ഇന്ന് ഞാനിതു ധരിക്കുന്നതില്‍ അവള്‍ക്കു സന്തോഷം കിട്ടുന്നെങ്കില്‍ കിട്ടട്ടെയെന്നു കരുതി എന്ന് ധൈര്യമായി എത്രപേര്‍ പറയും..?

ഇത് ദൗര്‍ബല്യമല്ലേയെന്നു ചോദിക്കുന്നവരുണ്ടാകാം. എന്നാല്‍ അതൊരു സ്നേഹപ്രകടനമായിക്കാണാന്‍ എത്രപേര്‍ക്ക് സാധിക്കും. ഒന്നാലോചിച്ചുനോക്കൂ. സ്നേഹത്തിനിടെ യുക്തി വന്നാല്‍ അത് സ്നേഹമാല്ലാതാകും.. സ്നേഹത്തില്‍ സ്നേഹം മാത്രമേയുള്ളൂ. ഇതേ സ്നേഹം ഇതേ തീവ്രതയോടെ ഈശ്വരനോടും ഉണ്ടായാല്‍ ഈശ്വരന് ഇഷ്ടമല്ലാത്തത്‌ ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ നമ്മെക്കൊണ്ട് സാധിക്കില്ലാ..

സ്നേഹം കൊണ്ട് ഭൂമിയെ സ്വര്‍ഗ്ഗമാക്കാന്‍ കഴിയും സജ്ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌...., എന്നാല്‍ ഈഗോയും അസൂയയും പോലുള്ള തിന്മകളെ മനസ്സില്‍ വളര്‍ത്തുന്നവര്‍ക്ക് വൈരാഗ്യവും വെറുപ്പും മറ്റുള്ള പലദുര്‍ഗുണങ്ങളും മനസ്സില്‍നിറഞ്ഞ് സ്വര്‍ഗ്ഗമാകുന്ന ഭൂമിയിലെജീവിതത്തെ നരകമാക്കിമാറ്റാനും കഴിയും...എല്ലാം നമ്മളിലോരോരുത്തരിലും നിക്ഷിപ്തം.....

എല്ലാ മനസ്സുകളിലും നന്മനിറയട്ടെ..... എല്ലാവര്‍ക്കും നന്മകള്‍ ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയോടെ ശുഭദിനം നേര്‍ന്നുകൊണ്ട്..,


.സസ്നേഹം,
സരോമ്മ.

2016, നവംബർ 9, ബുധനാഴ്‌ച

നല്ല മലയാളം




     ടീവിയുടേയും പത്രങ്ങളുടേയും അതിപ്രസരമാണ് നമ്മുടെ നാട്ടില്‍. ഇവരൊക്കെ നല്ല ഭാഷ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിലും അതു പഠിപ്പിക്കുന്നതിലും വളരെ താണനിലവാരമാണ് പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്നത് എന്നു പ്രത്യേകം എടുത്തു പറയണം. ഭരണഭാഷ മലയാളമാക്കിയതുകൊണ്ടോ നിര്‍ബന്ധിച്ച് അതു പഠിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടോ നമ്മുടെ ഭാഷ മെച്ചപ്പെടുകയില്ലാ. അതിന് ഇച്ഛാശക്തിയുള്ള ആര്‍ജ്ജവമുള്ള  പ്രതിബദ്ധതയുള്ള ഭരണാധികാരികള്‍ നമുക്കു വേണം. കഴിഞ്ഞ 60 കൊല്ലത്തെ ചരിത്രത്തില്‍ലിന്ന്, നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍, നമ്മുടെ ഭാഷയ്ക്ക് അപജയമാണുണ്ടായിരിക്കുന്നതെന്ന് നിസ്സംശയം പറയാന്‍ കഴിയും. പുതുതലമുറ മുഴുവന്‍ അക്ഷരത്തെറ്റോടെയാണ് മലയാളം എഴുതുന്നത്. ഉച്ചാരണം അതിലേറെ വികലം. വിദ്യാഭ്യാസവകുപ്പിനെ ഭരിച്ച ആളുകളുടെ ദീര്‍ഘവീക്ഷണമില്ലായ്മയാണ് ഇതിനൊക്കെ കാരണം. ടീവി വന്നതോടെ മലയാളി മലയാളത്തിന്റെ ഉപയോഗം വളരെ കുറച്ചു. അന്യഭാഷകളുടെ കടന്നുകയറ്റം  മലയാളത്തെ വളരെ ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ സംസാരത്തിന്റെ ഇടയ്ക്ക് ഇംഗ്‌ളിഷ് തിരുകുന്നതും ഒരു നാട്ടുനടപ്പായി. അങ്ങനെ ചെയ്തില്ലെങ്കില്‍ എന്തോ വലിയ അപരാധമാണ് ചെയ്യുന്നത് എന്നാണ് പുതുതലമുറയുടെ ചിന്താഗതി. ഈ വെല്ലുവിളികളെയൊക്കെ തരണംചെയ്തുവേണം നമ്മുടെ ഭാഷയ്ക്കു മുന്നേറാന്‍. ആഗോളവത്ക്കരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി വളരെയേറെ കുട്ടികള്‍ ഇംഗ്‌ളീഷ് വിദ്യാബ്യാസത്തിന്റെ പിന്നാലെ പോകുന്നുണ്ട്. അവരെ കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ലാ. എന്നാല്‍ അതോടൊപ്പം നമ്മുടെ മാതൃഭാഷയും കൈകാര്യംചെയ്യാന്‍ പഠിപ്പിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ സമീപഭാവിയില്‍ നമ്മുടെ ഭാഷ നിര്‍ജ്ജീവമാകുകയും വലിയ താമസമില്ലാതെ മ്യൂസിയത്തില്‍ ചെന്ന് പേടിക്കേണ്ട അവസ്ഥ സംജാതമാകുകയുംചെയ്യും. അതിനെതിരെ നാമെല്ലാം ഒറ്റക്കെട്ടായി അണിനിരക്കണം. നമ്മുടെ അമ്മമലയാളത്തെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട ചുമതല നാമോരോരുത്തര്‍ക്കുമുണ്ട്. അതിനായി നമുക്കു  കൈ കോര്‍ക്കാം. 

   മലയാളം അതു നമ്മുടെ മാതൃഭാഷയാണ്. മാതൃഭാഷ എന്ന വാക്കില്‍നിന്നുതന്നെ ജനിച്ചനാടും നാം സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷയും വേര്‍പിരിയനാവാത്ത ഒരുബന്ധമുണ്ടെന്നു നമുക്കു മനസ്സിലാക്കാം. മക്കള്‍ക്ക് അമ്മയോടെന്നപോലെയുള്ള സ്‌നേഹമായിരിക്കും ഒരോ മലയാളിക്കും മലയാളത്തിനോട്. മലയാളി എന്നല്ല, ഏവര്‍ക്കും സ്വന്തം മാതൃഭാഷയോട് അത്തരത്തിലൊരു ബന്ധമായിരിക്കും ഉണ്ടാകുന്നത്. അന്യനാട്ടില്‍ കഴിയേണ്ടിവരുന്ന ഒരു മലയാളിക്ക് മറ്റൊരു മലയാളയെക്കാണുമ്പോഴുള്ള മനോവികാരം .. അത് പറഞ്ഞറിയിക്കാനാകാത്തതല്ലേ.  ലോകത്തില്‍ ഏതാണ്ട് 3500 റേളം ഭാഷകള്‍ നിലവിലുള്ളതായി  പറയപ്പെടുന്നു. ഭാരതഭരണഘചനയിലെ 8-ാം ഷെഡ്യൂളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന 22 ഔദ്യോഗികഭാഷകളിലൊന്നാണ് മലയാളം. ലോകത്തില്‍ ഏതാണ്ട് മുന്നരക്കോടിയില്‍പ്പരം ജനങ്ങള്‍  മലയാളഭാഷ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. നമ്മുടെ ഭാരതത്തില്‍ കേരളസംസ്ഥാനത്തിലും ലക്ഷദ്വീപിലും പുതുച്ചേരിയുടെഭാഗമായ മയ്യഴിയിലും ആന്‍ഡമാന്‍ നിക്കോബാര്‍ദീപസമൂഹങ്ങളിലും സംസാരിക്കപ്പെടുന്ന ഭാഷയാണ് മലയാളം. ഭാരതത്തില്‍ ശ്രേഷ്ഠഭാഷാപദവി ലഭിക്കുന്ന അഞ്ചാമത്തെ ഭാഷയാണ് നമ്മുടെ മലയാളം. 2013 മേയ് 23 നു ചേര്‍ന്ന കേന്ദ്രമന്ത്രിസഭായോഗമാണ് മലയാളത്തെ ശ്രേഷ്ഠഭാഷയായി അംഗീകരിച്ചത്. മലയാളഭാഷയ്ക്ക് ഒരു സ്വതന്ത്രഭാഷയെന്നനിലയില്‍ 2300 റോളം കൊല്ലങ്ങളുടെ പഴക്കം അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. മലയാള അക്ഷരമാലയില്‍ 56 അക്ഷരങ്ങളാണ് ഉള്ളത്. അതിനെ വേണ്ടവിധംകൈകാര്യംചെയ്യുന്നതില്‍ നാമേവര്‍ക്കും പ്രത്യേകശ്രദ്ധയുണ്ടായിരിക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്. വരും തലമുറകളിലേക്ക് അതു പകര്‍ന്നുനല്കുകയും ചെയ്യണം. കൈരളി എന്നപേരിലും മലയാളം അറിയപ്പെടുന്നു.  മലകളും അളങ്ങളും (സമുദ്രം) ഒത്തുചേരുന്നത് എന്നാണ് മലയാളം എന്ന പദത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥം. ഇത് ദ്രാവിഡഭാഷാകുടുംബത്തില്‍പ്പെട്ടതാണ്. മലയാളം എന്നത് ആദ്യകാലത്ത് നമ്മുടെ ദേശനാമമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് മലയാളക്കാരുടെ ഭാഷ മലയാണ്മ എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.  പഴയതമിഴിലെ ഒരു വകഭേദമായ കൊടുംതമിഴാണ് പിന്നീട് മലയാണ്മ എന്ന പേരില്‍  അറിയപ്പെട്ടത്. പിന്നീട് മലനാട്ടിലെ ഭാഷയായ മലയാളഭാഷയായി രൂപം പ്രാപിച്ചു എന്നാണ് ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞന്മാര്‍ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്. കിഴക്കന്‍ അതിര്‍ത്തിയിലെ സഹ്യമലനിരകള്‍ കടന്നുള്ള ദുഷ്‌ക്കരമായ യാത്രകളും കാലാവസ്ഥയിലെ വ്യതിയാനങ്ങളും തമിഴ് ദേശക്കാരേയും മലയാളം ദേശക്കാരേയും സാംസ്‌ക്കാരികമായും ഭാഷാപരമായും പരസ്പരം അകറ്റുന്നതില്‍ ഭാഗമായി. മലയാളഭാഷ അന്യംനിന്നുപോകാതിരിക്കാന്‍ വിദ്യാലയങ്ങളില്‍ത്തന്നെ സംവിധാനങ്ങലൊരുക്കണം. കലാവാസനയുള്ള കുട്ടികളുടെ കൂട്ടായ്മകളില്‍ മലയാളഭാഷാപഠനത്തിനും മലയാളസാഹിത്യ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കും വായനയ്ക്കും എഴുത്തിനും അവസരങ്ങളുണ്ടാക്കണം. വിദ്യാലയങ്ങളിലെ ആനുകാലികപ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളില്‍ മലയാളഭാഷയ്ക്ക് ആര്‍ഹമായ പരിഗണനയും പ്രാതിനിധ്യവും ഉണ്ടാകണം. അന്യനാടുകളില്‍ ജീവിക്കേണ്ടിവരുന്നതായ വീടുകളില്‍ മാതാപിതാക്കള്‍ തങ്ങളുടെ കുട്ടികള്‍ക്ക്   മാതൃഭാഷയായ മലയാളം എഴുതാനും സംസാരിക്കാനുമുള്ള കഴിവുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കണം. സമൂഹമാദ്ധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് ഇക്കാര്യത്തില്‍ വലിയ പങ്കുവഹിക്കാന്‍ കഴിയും. വീട്ടില്‍ അമ്മയോടുള്ള അടുപ്പവും സ്വാതന്ത്ര്യവുമാണ് മാതൃഭാഷയോടു  തോന്നുന്നത്. അമ്മയെ സ്‌നേഹിക്കുന്നവര്‍ക്ക് മാതൃരാജ്യവും മാതൃഭാഷയും സ്വദേശവും സ്വന്തം  സംസ്‌ക്കാരവും ഒന്നും മറക്കാനാവില്ല. 

2016, ഒക്‌ടോബർ 13, വ്യാഴാഴ്‌ച

വിമര്‍ശനം



ഒരു ബ്‌ളോഗു കണ്ടാല്‍ അതൊന്നു വായിച്ചു നോക്കുക സ്വാഭാവീകം. അതിന് അഭിപ്രായം എഴുതണോ, എങ്ങിനെ എഴുതണം അതൊക്കെ വായനക്കാരന്‍റെ അപ്പോഴത്തെ മാനസികാവസ്ഥയേയും സമയത്തേയും ആ വ്യക്തിയോടുള്ള അടുപ്പത്തേയും ഒക്കെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. അത് മുഴുവനായും വായനക്കാരന്‍റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വിടുന്നതായിരിക്കും ഉചിതം.
ഇനി രേഖപ്പെടുത്തിയ അഭിപ്രായം ഒരു ലൈക്കിലോ, മാന്യതനിറഞ്ഞ ഒന്നോ
രണ്ടോ വാക്കുകളിലോ, അല്ലെങ്കില്‍ ആകെയൊന്നു വിശകലനം ചെയ്ത പോലെയോ, അലോസരപ്പെടുത്തുന്നതു പോലെയോ, തിരുത്തുന്നതു പോലെയോ, ഇനി മുന്‍പ്പറഞ്ഞ അഭിപ്രായക്കാരനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെയോ ഒക്കെയാകാം. ഇത് അഭിപ്രായ സ്വാതന്ത്ര്യം....എങ്ങിനെയായാലും ആ അഭിപ്രായത്തിനൊരു നന്ദി പറയുന്നതുതന്നെയാണ് രചയിതാവിന്‍റെ മാന്യത. കാരണം അനുവാചകന്‍റെ ആസ്വാദനംതന്നെയാണ് രചയിതാവിന്‍റെ രചനയ്ക്കുള്ള അംഗീകാരം. മാത്രമല്ല, അതു വായിക്കാന്‍ ചെലവാക്കിയ സമയം അനുവാചകന് വിലയേറിയതാണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും രചയിതാവിന് വിലപ്പെട്ടതുതന്നയാണ്. അതിനൊരു നന്ദി പറയാന്‍ രചയിതാവ് സമയം കണ്ടെത്തിയിരിക്കണം എന്നതാണ് എന്‍റെ അഭിപ്രായം.
രചയിതാക്കള്‍ അനുവാചകരുടെ അഭിപ്രായത്തോട് എങ്ങിനെ പ്രതികരിക്കണം എന്നതില്‍ ഒരു നിബന്ധന വക്കുവാന്‍ സാധിക്കുമോ..?..അല്ലെങ്കില്‍ പ്രതികരിക്കാന്‍ പാടില്ലാ എന്ന് നിര്‍ബന്ധമായി പറയാന്‍ സാധിക്കുമോ...? അനുവാചകരുടെ അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം പോലെതന്നെ രചയിതാക്കള്‍ക്കും അവരുടെ രചനയിലെ ഉള്ളടക്കം വ്യക്തമാക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ലേ...? വേണ്ടിവന്നാല്‍ അനുവാചകരുടെ അഭിപ്രായത്തെയും വിമര്‍ശിക്കാം എന്നാണെന്‍റെ അഭിപ്രായം. ചിലരചനകള്‍ അന്തരാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ആയിരിക്കും രചിച്ചിരിക്കുക. അത് വായിക്കുന്ന എല്ലാര്‍ക്കും മനസ്സിലാകണം എന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇതും ഒരുതെറ്റായി എനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. കാരണം ഇരു കൂട്ടരുടേയും അബദ്ധങ്ങളോ, അപാകതകളോ, അജ്ഞതയോ ഒക്കെ തിരുത്തപ്പെട്ട് തികഞ്ഞ ഒരു വിജ്ഞാനസമ്പത്ത് എല്ലാര്‍ക്കും ലഭ്യമാകാനും തെളിഞ്ഞ എഴുത്തുകാര്‍ ഇവിടെ ഉരുവാകുവാനും സഹായകരം ആണെന്നതു തന്നെ. എന്നാല്‍ ഇരുഭാഗത്തുനിന്നുമുള്ള അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പരസ്പരം മനസ്സിനെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്നതാകരുതെന്നൊരഭിപ്രായം എനിക്കുണ്ട്.
രചനയുടെ വിമര്‍ശനമായാലും വിമര്‍ശനത്തിന്‍റെ വിമര്‍ശനമായാലും സ്നേഹത്തിന്‍റെ ഭാഷയിലൂടെ തന്നെയായിരിക്കണം. അല്ലെങ്കില്‍ വിമര്‍ശനങ്ങള്‍ ഗുണത്തിനുപകരം ദോഷമായിത്തീരാനും വഴിയുണ്ട്.. അത് ഉണ്ടാകാതെ ശ്രദ്ധിക്കണം....കാരണം എല്ലാത്തിനും പുറമേ നമ്മളൊക്കെ സുഹൃത്തുക്കളാണ്. സ്നേഹത്തിനും സൗഹൃദത്തിനും സാഹോദര്യത്തിനും ഒക്കെയായിരിക്കണം ഇവിടെ മുന്‍ഗണന.
മൊത്തത്തില്‍ വിമര്‍ശനങ്ങളെ നേരിടാന്‍ രചയിതാക്കളും അനുവാചകരും മനസ്സു കൊണ്ട് തയ്യാറാകേണ്ടതുണ്ടെന്നു ചുരുക്കം.
എന്‍റെ ബുദ്ധിയില്‍ ഉദിച്ചതാണ്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. ഇതിലും തെറ്റുകള്‍ ഉണ്ടാകാം. കൂടുതല്‍ അറിവുകള്‍ ശേഖരിക്കാനുള്ള ലക്ഷ്യമായിരിക്കണം നാമേവരിലും പ്രതിഫലിക്കേണ്ടത്. പ്രതികരിക്കൂ....എല്ലാ അറിവുകളും പുറത്തേക്കു പ്രവഹിക്കട്ടെ...ആവശ്യക്കാര്‍ സ്വന്തമാക്കട്ടെ....ആശംസകള്‍.!

2016, ഓഗസ്റ്റ് 30, ചൊവ്വാഴ്ച

ഓര്‍മ്മയിലെ ഓണാഘോഷം


ഓണമിങ്ങെത്തി.....


കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓണമെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ കൂട്ടുകാരും കൂടപ്പിറപ്പുകളും ഒത്തുകൂടി പറമ്പായപറമ്പൊക്കെ ചവുട്ടിപ്പൊട്ടിച്ച് പൂ പറിക്കാന്‍ നടക്കുന്നതും കോടിയുടുത്തു വിലസുന്നതും കുറെവിഭവങ്ങള്‍കൂട്ടിയുള്ള ഗംഭീരമായ സദ്യയൂണ്ണുന്നതും പുലികളിയും തിരുവാതിരക്കളിയും ഒക്കെയാണ് ഓര്‍മ്മയില്‍വരുന്നത്. എന്നാല്‍ സ്‌കൂളില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലംമുതല്‍ക്കാണ് ഓണം എന്താണെന്നും എങ്ങനെയാണ് അത് നമ്മുടേതുമാത്രമായതെന്നും ഒക്കെ മനസ്സിലാകാന്‍തുടങ്ങിയത്.
കേരളത്തിന്‍റെ ദേശീയോല്‍സവമാണല്ലോ ഓണം. ചിങ്ങമാസത്തിലെ അത്തംനാള്‍ മുതല്‍ ആരംഭിക്കും ഓണാഘോഷത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള്‍. വീടും പരിസരവും വൃത്തിയാക്കി, വേലി കെട്ടി, വെള്ളപൂശി, കോടിവാങ്ങി ഉല്‍സാഹത്തോടെ മാവേലി മന്നനെ എതിരേല്ക്കാന്‍ ഉള്ള ഒരുക്കങ്ങളില്‍ വ്യാപൃതരാകും മലയാളമനസ്സുകള്‍.
ഐതിഹ്യം.
ഒരുപാട് ഐതിഹ്യങ്ങളുണ്ട് ഓണത്തെക്കുറിച്ച്. അതില്‍ പ്രധാനമാത് മഹാബലിയുടേതുതന്നെ. അസുരരാജാവും വിഷ്ണുഭക്തനും ആയിരുന്ന പ്രഹ്ലാദന്‍റെ പേരക്കുട്ടിയായിരുന്നു മഹാബലി. ദേവന്മാര്‍ക്കുപോലും അസൂയ തോന്നുന്നതായിരുന്നു മഹാബലിയുടെ ഭരണകാലം. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഭരണകാലത്ത് നാട്ടിലെമ്പാടും ഐക്യതയും സത്യസന്ധതയും ദയയും ഒക്കെ നിലനിന്നിരുന്നു. പ്രജകള്‍ ഐശ്വര്യത്തിലാറാടി, ആനന്ദഭരിതരായി ദൈവങ്ങളെപ്പോലും മറന്ന് സസന്തോഷം ജീവിച്ചുപോന്നു.
അക്കാലത്ത് ഐക്യതയും സമത്വവും സത്യസന്ധതയും നിലനിന്നിരുന്നു. എങ്ങും എല്ലാവര്‍ക്കും സമൃദ്ധിയായിരുന്നു. മഹാബലിയുടെ ഐശ്വര്യത്തില്‍ അസൂയാലുക്കളായ ദേവന്മാര്‍ വിഷ്ണുവിനെ ചെന്നുകണ്ട് സഹായമഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു. ഉടന്‍തന്നെ വിഷ്ണു വാമനനായി അവതാരമെടുത്ത് വിശ്വജിത്ത് യാഗം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന മഹാബലിയുടെ മുന്നില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഭിക്ഷയായി മൂന്നടിമണ്ണ് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദാനധര്‍മ്മിഷ്ഠനായ മഹാബലി മൂന്നടിമണ്ണ് അളന്നെടുക്കുവാന്‍ വാമനന് അനുവാദംനല്കി. ഞൊടിയിടയില്‍ ആകാശംമുട്ടെ വളര്‍ന്ന വാമനന്‍ തന്റെ കാല്പാദം അളവുകോലാക്കി ആദ്യത്തെ രണ്ടടിക്കുതന്നെ സ്വര്‍ഗ്ഗവും ഭൂമിയും പാതാളവും അളന്നെടുത്തു. മൂന്നാമത്തെ അടി എവിടെ അളക്കണം എന്നു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ആ മഹാമനസ്‌കന്‍ തന്‍റെ ശിരസ്സുകാണിച്ചുകൊടുത്തു. വാമനന്‍ തന്‍റെ പാദസ്പര്‍ശത്താല്‍ ധാർമ്മികതയിൽ വല്ലാതെ അഹങ്കരിച്ചിരുന്ന ദുരഭിമാനിയായ മഹാബലിയെ അഹങ്കാരത്തില്‍നിന്നു മോചിതനാക്കി സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തി. തല്‍സമയം മഹാബലി തനിക്ക് പ്രജകളോടുള്ള അനുകമ്പയും പ്രിയവും അവതരിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ ഭഗവാന്‍ ആണ്ടിലൊരിക്കല്‍ അതായത് ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണനാളില്‍ കേരളത്തില്‍വന്ന് പ്രജകളെ സന്ദര്‍ശിക്കുന്നതിന് അനുവാദവും നല്കി. അങ്ങനെ ഓരോവര്‍ഷവും മഹാബലി തന്‍റെ പ്രജകളെ അദൃശ്യനായി സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍വരുന്നു എന്നാണ് കേരളീയരുടെയിടയിലുള്ള വിശ്വാസം. സിദ്ധാര്‍ത്ഥ രാജകുമാരന്‍ ബോധോദയത്തിനുശേഷം ശ്രവണപദത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചത് ശ്രാവണമാസത്തിലെ തിരുവാണനാളിലായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെതുന്നത്. ശ്രാവണപദസ്വീകാരം ആഘോഷപൂര്‍വ്വം അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഓണം എന്ന ഒരു ഐതിഹ്യവും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ശ്രാവണം എന്നപദം ലോപിച്ചുണ്ടായതാണ് ഓണം എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. ചിങ്ങമാസത്തെ പൊന്നിന്‍ചിങ്ങം എന്നാണ് പറയുന്നത്. ചിങ്ങംപിറന്നാല്‍ ചിണുങ്ങിച്ചിണുങ്ങി എന്നു പറയാറില്ലേ. മഴമാറി വാണിജ്യം പുനരാരംഭിക്കുന്നത് ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണംനാളിലാണ്. മഴകാരണം വാണിജ്യത്തിന്റെ ആദ്യനാള്‍ മുതല്‍ അന്നുവരെ ദൂരെ നങ്കൂരമിട്ടുകിടന്നിരുന്നകപ്പലുകള്‍ സ്വര്‍ണ്ണവുമായി എത്തുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ചിങ്ങമാസത്തിനെ പൊന്നിന്‍ചിങ്ങം എന്നും ഓണംനാളിനെ പൊന്നോണം എന്നും പറയുന്നത്.
തൃക്കാക്കരെയപ്പന്‍
തൃക്കാക്കരയപ്പന്‍റെ പ്രാധാന്യം പരശുരാമനുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള ഓണത്തിന്‍റെ ഐതിഹ്യത്തിലാണ്. . വരുണനില്‍നിന്നു കേരളക്ഷേത്രത്തെ മോചിപ്പിച്ച് ബ്രാഹ്മണര്‍ക്ക് ദാനംനല്‍കിയ പരശുരാമന്‍ അവരുമായി പിണങ്ങിപ്പിരിയുകയും തല്‍സമയം മാപ്പപോക്ഷിച്ച ബ്രാഹ്മണരുടെ അഭ്യര്‍ത്ഥനയെത്തുടര്‍ന്ന് വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ അതായത് ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണനാളില്‍ വിഷ്ണുവിന്റെ ഒരവതാരമായ പരശുരാമന്‍ തൃക്കാക്കരയില്‍ അവതരിച്ചോളാം എന്ന് വാഗ്ദാനംചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ഇതാണ് ഓണംനാളില്‍ തൃക്കാക്കരയപ്പനെ പൂജിക്കുന്നതിന്റെ പൊരുള്‍. 
മുറ്റത്തു ചാണകംമെഴുകി പൂക്കളമുണ്ടാക്കുകയാണ് ആദ്യ ഒരുക്കം. അത്തം, ചിത്തിര, ചോതി എന്നീ ആദ്യ മൂന്നു നാളുകളില്‍ തുമ്പപ്പൂവും തുളസിക്കതിരും മാത്രം കൊണ്ടായിരിക്കും പൂക്കളം ഒരുക്കുക.. വിശാഖംനാളിൽ മുള്ളുകമ്പുകൊണ്ട് താമരവരച്ച് വര്‍ണ്ണപ്പൂക്കള്‍കൊണ്ട് താമരപ്പൂക്കളം ഉണ്ടാക്കും. തൃക്കേട്ടനാളില്‍ നാഴികമണി ആകൃതിയിലും മൂലത്തുന്നാള്‍ മുറം പോലെയും പൂരാടം ഉത്രാടം നാളുകളില്‍ ഇഷ്ടാനുസരണം വലുപ്പമുള്ള പൂക്കളങ്ങളും ഉണ്ടാക്കും.

ഉത്രാടപ്പാച്ചില്‍
ഉത്രാടപ്പാച്ചില്‍ എന്നുകേട്ടിട്ടില്ലേ. ഉത്രാടംനാള്‍ ഓണച്ചന്തയില്‍പോയി ഓണസാമഗ്രികള്‍ അടുപ്പിക്കുവാനുള്ള തിരക്കിലായിരിക്കും വീട്ടിലെ മുതിര്‍ന്നവര്‍. അന്നുവൈകുന്നേരം പൂ മാറ്റി പൂത്തറയുണ്ടാക്കി കുരുത്തോലപ്പന്തലിട്ട് പൂത്തറയേയും കളിമണ്ണുകൊണ്ടു മനഞ്ഞെടുത്ത തൃക്കാക്കരയപ്പനേയും ഇഷ്ടിക അരച്ചുപുരട്ടി അരിമാവണിയിച്ച് ആലങ്കരിക്കും. ഒരു വലിയ കുട്ടനിറയെ തുമ്പക്കടവും ചെത്തിപ്പൂവും തുളസിക്കതിരും കുരുത്തോല കഷണങ്ങളാക്കിയതും മറ്റുപൂക്കളുംചേര്‍ത്ത് നല്ലപോലെഇളക്കിത്തയ്യാറാക്കി എടുത്തുവയ്ക്കും. പിന്നെ ഉപ്പേരികള്‍ തുടങ്ങിയ എല്ലാ പലഹാരങ്ങളും ഓണസദ്യക്കുള്ള ഇഞ്ചി, നാരങ്ങ, മാങ്ങ തുടങ്ങിയ അച്ചാറുകളും അരികൊണ്ടുള്ള അടയും ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കിവെച്ചശേഷമേ ഉറങ്ങാറുള്ളൂ. ചിലപ്പോള്‍ ഉറങ്ങാന്‍ സമയംകിട്ടിയെന്നുംവരില്ല. ഇതിനെയാണ് ഉത്രാടപ്പാച്ചില്‍ എന്ന് പഴമക്കാര്‍ പറയുന്നത്.
ഓണം കൊള്ളല്‍
തിരുവോണംനാളില്‍ വെളുപ്പിനെതന്നെ എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് കോടിയണിയും. പടിവാതില്‍ക്കല്‍ ചാണകംകൊണ്ട് മെഴുകിയ ചെറിയൊരു കളത്തില്‍ നാക്കിലയില്‍ അവിലും മലരും ശര്‍ക്കരയും അടയും വെച്ച് ഒരാള്‍ കാത്തുനില്ക്കും. അല്ലെങ്കില്‍ അടയുംകൊണ്ട് അടക്കള്ളന്മാര്‍ പോകും. പിന്നീട് വീട്ടിലെ മൂത്തകാരണവരെ അനുഗമിച്ച് തേങ്ങയും പൂക്കൊട്ടയും കൊളുത്തിയ വിളക്കുമായി പടിക്കലേക്കുപോകും. അവിടെ വിളക്കുവെച്ച് തേങ്ങയുടച്ച് മാവേലിത്തമ്പുരാനെ മനസ്സില്‍ സാങ്കല്പിച്ച് നടപ്പാതതോറും പുഷ്പങ്ങള്‍വിതറി നിറമനസ്സോടെ തൃക്കാക്കരപ്പോ പടിക്കേലും വായോ.....ഞാനിട്ട പൂക്കളം കാണാനും വായോ......ആര്‍പ്പേയ്....ഇര്‍റോ....ഇര്‍റോ എന്ന് ഉറക്കെവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഭക്തിപുരസ്സരം മാവേലിയെ വീട്ടിലേക്കാനയിച്ച് പൂത്തറയിലിരുത്തി പൂജിക്കും.
ഓണസദ്യ
പിന്നെ സദ്യക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങളാണ്. പരിപ്പ്, നെയ്യ്, ഉപ്പ്, സാമ്പാര്‍, അവിയല്‍, തോരന്‍, പച്ചടി, കിച്ചടി, ഓലന്‍, തീയല്‍, കാളന്‍, എരിശ്ശേരി, പുളിശ്ശേരി, കൂട്ടുകറി, രസം, പച്ച മോര്, ഇഞ്ചി, നാരങ്ങ, മാങ്ങ, ഉപ്പേരികള്‍, പപ്പടം, പഴം, പായസം, അപ്പം, വട, എള്ളുണ്ട എന്നീ വിഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകും എന്‍റെ അമ്മയുടെ ഓണസദ്യയില്‍. അന്ന് എന്‍റെ അച്ഛനും ഉണ്ടാവും അടുക്കളയില്‍ സഹായത്തിന്. നിലവിളക്കു കൊളുത്തി നാക്കില നാക്ക് ഇടതുവശം വരുന്നരീതിയില്‍വെച്ച് എല്ലാവിഭവങ്ങളും ആദ്യം ഗണപതിക്കുവിളമ്പണം. അതുകഴിഞ്ഞേ എല്ലാവര്‍ക്കും വിളമ്പാറുള്ളൂ. വിളമ്പുന്നതിനുമുണ്ട് പ്രത്യേകത.. ഇടതുമുകളില്‍ ഉപ്പേരി, വലതുതാഴെ ശര്‍ക്കരയുപ്പേരി, ഇടത്ത് പപ്പടം, വലത്ത് കാളന്‍, ഓലന്‍, എരിശ്ശേരി, നടുക്ക് ചോറ്, നിരന്ന് ഉപ്പിലിട്ടത്. വിഭവങ്ങളുടെ രുചികള്‍ വിവരിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ആ സദ്യയൂണ് ഇന്നും മനസ്സില്‍ മങ്ങാതെതന്നെയുണ്ട്. ഊണുകഴിഞ്ഞാല്‍ മാറ്റിനിക്കുപോകുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഓണക്കളി
ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഉത്രട്ടാതി നാളിലാണ്‌ ആറൻമുള വള്ളംകളി നടക്കുന്നത്‌. ഇതിന്‍റെ ഐതിഹ്യം ആറന്മുള ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പണ്ട്‌ ആറന്മുള ക്ഷേത്രത്തിനടുത്ത്‌ ഒരു കൃഷ്ണഭക്‌തനുണ്ടായിരുന്നു.ദിവസേന ഒരു തീര്‍ത്ഥാടകന് തന്‍റെ വീട്ടില്‍ ഭക്ഷണം നല്‍കുക അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പതിവായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം തീര്‍ത്ഥാടകരാരും വന്നു കണ്ടില്ല. അവസാനം ഒരാള്‍ വരികയും ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം വീണ്ടും വരണമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അതു സാദ്ധ്യമല്ല എന്ന് അയാള്‍ പറയുകയും ചെയ്തു. പോകാന്‍ നേരം ആറന്മുള ക്ഷേത്രത്തില്‍ തന്നെ കാണാമെന്നു പറഞ്ഞ് അയാള്‍ മറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് തീര്‍ത്ഥാടകന്‍ മറ്റാരുമല്ല സാക്ഷാല്‍ ശ്രീകൃഷ്ണനാണ് എന്നു ഭക്തനുമനസ്സിലായത്. അതിനുശേഷം എല്ലാ തിരുവോണനാളിലും അയാള്‍ അരിയും മറ്റുസാധനങ്ങളും സദ്യക്കായി വള്ളത്തില്‍ കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു. ഒരുക്കല്‍ ഈ വള്ളത്തിനുനേര്‍ക്ക് ഒരാക്രമണമുണ്ടാവുകയും പിന്നീട് ഇത്തരത്തിലുള്ള സംഭവങ്ങള്‍ തടയാന്‍ ചുണ്ടന്‍വള്ളങ്ങളെ അകമ്പടിയായി കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു. ഇതാണ് പിന്നീട് വള്ളംകളിയായി മാറിയത്. ആറന്മുളയില്‍മാത്രമല്ല, പായിപ്പാട്, കരുവാറ്റ എന്നിവിടങ്ങളിലും വള്ളംകളി നടക്കാറുണ്ട്. സുന്ദരിക്കുപൊട്ടുകുത്ത്, ഓണക്കളി, കൈകൊട്ടിക്കളി, പുലികളി, കുമ്മാട്ടിക്കളി, പകിടകളി തുടങ്ങിയ കളികള്‍ ഓണനാളില്‍ പതിവാണ്. വീട്ടിലെ മുതിര്‍ന്നവരും കൂടും കളിക്ക്. പിന്നെ കളിച്ചുക്ഷീണിച്ച ഉറക്കം.
ഓണപ്പാട്ട്.
മാവേലി നാടു വാണീടും കാലം
മാനുഷരെല്ലാരുമൊന്നു പോലെ
ആമോദത്തോടെ വസിക്കും കാലം
ആപത്തങ്ങാര്‍ക്കുമൊട്ടില്ല താനും
ആധികള്‍ വ്യാധികളൊന്നുമില്ലാ
ബാലമരണങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കാനില്ല
ദുഷ്ടരെ കണ്‍കൊണ്ടു കാണ്‍മാനില്ല
നല്ലവരല്ലാതെയില്ല പാരില്‍
കള്ളവുമില്ല ചതിയുമില്ല
എള്ളോളമില്ല പൊളിവചനം
വെള്ളിക്കോലാദികള്‍ നാഴികളും
എല്ലാം കണക്കിനു തുല്യമായി
കള്ളപ്പറയും ചെറുനാഴിയും
കള്ളത്തരങ്ങള്‍ മറ്റൊന്നുമില്ല
മാവേലി നാടു വാണീടും കാലം
മാനുഷരെല്ലാരുമൊന്നു പോലെ
ഓണത്തല്ല്
ഓണക്കാലയിനങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയ ഇനമാണ് ഓണത്തല്ല്. ഓണപ്പട, കൈയാങ്കളി എന്നും ഇതിനു പേരുണ്ട്. കൈപരത്തിയുള്ള അടിയും തടവും മാത്രമേ പാടുള്ളൂ ഓണത്തല്ലില്‍. മുഷ്ടിചുരുട്ടി ഇടിക്കുകയോ ചവിട്ടുകയോ അരുത്. വ്യവസ്ഥ തെറ്റുമ്പോള്‍ പിടിച്ചുമാറ്റാന്‍ ചാതിക്കാരന്മാര്‍ (റെഫറി) ഉണ്ട് നിരന്നുനില്‍ക്കുന്ന രണ്ടുചേരിക്കാര്‍ക്കുംനടുവില്‍ 14 മീറ്റര്‍ വ്യാസത്തില്‍ ചാണകം മെഴുകിയ കളത്തിലാണ് തല്ലുനടക്കുക. ഇതിന് ആട്ടക്കളം എന്നുപറയുന്നു. തല്ലുതുടങ്ങുംമുമ്പ് രണ്ടു പേരും പരസ്പരം ഉപചാരംചെയ്യുകയും ഗുരുക്കന്മാരെ വണങ്ങുകയുംചെയ്യുന്നു. ഇതിന് ചേരികുമ്പിടുക എന്നുപറയും. ഏതെങ്കിലും ഒരുചേരിയില്‍നിന്ന് പോര്‍വിളിമുഴക്കി ഒരാള്‍ ആട്ടക്കളത്തിലിറങ്ങുന്നു. തുല്യശക്തിയുള്ള ഒരാള്‍ എതിര്‍ചേരിയില്‍നിന്നും ഇറങ്ങും. തറ്റുടുത്ത് ചേലമുറുക്കി ഹയ്യത്തട എന്നൊരാര്‍പ്പോടെ നിലംവിട്ടുയര്‍ന്ന് കളംതൊട്ടുവന്ദിച്ച് ഒറ്റക്കുതിപ്പില്‍ രണ്ടുതല്ലുകാരും മുഖത്തോടുമുഖംനോക്കിനിന്ന് ഇരുകൈകളും കോര്‍ക്കും. പിന്നെ കൈകള്‍രണ്ടും ആകാവുന്നത്ര ബലത്തില്‍ കോര്‍ത്ത് മുകളിലേക്കുയര്‍ത്തി താഴേക്ക് ശക്തിയായി വലിച്ചുവിടുവിക്കും. അതോടെ തല്ലുതുടങ്ങുകയായി. ഒപ്പം ആര്‍പ്പുവിളികളും. തല്ലുതുടങ്ങിയാല്‍ ഏതെങ്കിലും ഒരുപക്ഷത്തിന് വിജയംകിട്ടാതെ കളംവിട്ടുപോകരുതെന്ന് നിയമമുണ്ട്
ഓണക്കാഴ്ച
ജന്മിയുമായുള്ള ഉടമ്പടിപ്രകാരം പാട്ടക്കാരനായ കുടിയാന്‍ നല്‍കേണ്ടിയിരുന്ന നിര്‍ബന്ധപ്പിരിവായിരുന്നു ഓണക്കാഴ്ചസമര്‍പ്പണം. കാഴ്ചയര്‍പ്പിക്കുന്ന കുടിയാന്മാര്‍ക്ക് ഓണക്കോടിയും പുടവകളും സദ്യയും ജന്മിമാര്‍ നല്‍കിയിരുന്നു. വീട്ടിലെ പെണ്‍കുട്ടികളുടെ കല്യാണംകഴിഞ്ഞാല്‍ ആദ്യവര്‍ഷത്തെ ഓണത്തിന് പെണ്‍വീട്ടുകാര്‍ ആണ്‍വീട്ടിലേക്ക് ഓണക്കാഴ്ച (വാഴക്കുലയും ഓണപ്പലഹാരങ്ങളും )കൊണ്ടുപോകുന്ന ചടങ്ങുണ്ട്. ഈ ഓണക്കാഴ്ചയില്‍ വീട്ടുകാര്‍ക്കുമാത്രമല്ല, അയല്‍ക്കാര്‍ക്കും വേലക്കാര്‍ക്കും വരെ അവകാശമുണ്ടായിരിക്കും.
കാണം വിറ്റും ഓണം ഉണ്ണണം
ഓണത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഒരു ചൊല്ലാണിത്. മാവേലിത്തമ്പുരാന്‍ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രജകളെ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍വരുമ്പോള്‍ അവര്‍ ഇല്ലവല്ലായ്മകളില്‍ ജീവിക്കുന്നതുകണ്ടാല്‍ അദ്ദേഹം മനസ്സുസങ്കടപ്പെട്ട് അസംതൃപ്തിയോടെ മടങ്ങേണ്ടതായിവരും എന്നതിനാലാണ് തിരുവോണനാളില്‍ എത്ര ഇല്ലാത്തവരും കടംവാങ്ങിയെങ്കിലും കോടിയണിഞ്ഞ്, സുഭിക്ഷമായി ഉണുകഴിച്ച് സസന്തോഷം ആടിപ്പാടി തമ്മില്‍ ഐക്യതയോടെ ജീവിച്ച് മന്നന് സന്തോഷവും സംതൃപ്തിയും നല്‍കണം എന്ന സദുദ്ദേശത്തോടെയാണ് പഴമക്കാര്‍ ഇങ്ങനെയൊരു ചൊല്ലുണ്ടാക്കിയത്.
എന്നാല്‍ ഇന്നത്തെ സ്ഥിതി നേരെമറിച്ചല്ലേ. ഇന്ന് വയലേലകളോ വൃക്ഷലതാദികളോ കാണാനുണ്ടോ. ഓണപ്പൂക്കളും ഓണക്കളികളും എവിടെ...എവിടെ നോക്കിയാലും അംബരചുംബികളായ കൂറ്റന്‍ കെട്ടിടങ്ങള്‍ മാത്രം. കൂടാതെ കേരളത്തിലെ മലയാളികളില്‍ ചിലര്‍ക്കെവിടെ ഓണം ആഘോഷിക്കാന്‍ സമയം. ടെലിവിഷന്‍ കാഴ്ചകളിലും വമ്പന്‍ ഹോട്ടലുകള്‍ ഒരുക്കുന്ന ഓണസദ്യകളിലും ഒതുങ്ങുകയല്ലേ വാസ്തവത്തില്‍ കേരളീയരുടെ ഓണാഘോഷം
ആയില്യം മകം
ഓണത്തോടനുബന്ധിച്ച് ആയില്യംമകം എന്നൊരാഘോഷംകൂടിയുണ്ട്. അത് മക്കള്‍ക്കുവേണ്ടിയാണെന്നാണ് വയ്പ്പ്.. ഓണപ്പൂത്തറയില്‍ നിത്യവും മുടങ്ങാതെ സന്ധ്യത്തിരി കത്തിച്ച് പതിനാറാംപക്കം മകംനാളില്‍ പൂത്തറയില്‍ വീണ്ടും ഒരു പൂജ മക്കള്‍ക്കായി. ഉച്ചക്കൊരു ചെറിയ സദ്യകൂടി കഴിഞ്ഞ് അന്നു വൈകുന്നേരമാണ് പൂത്തറപൊളിക്കുക. ഇതൊക്കെയാണ്. എന്റെ ഓര്‍മ്മയിലെ ഓണാഘോഷം.
ഓണം വഞ്ചനയുടെ ആഘോഷമോ ????!!!!!!!
ഓണം വഞ്ചനയുടെ ആഘോഷം ആണെന്ന് സ്ഥാപിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവരോട് ഒരു ചോദ്യം... അസുരന്മാര്‍ ധാര്‍മികത്വം തൊട്ടുതീണ്ടിയിട്ടില്ലാത്തവര്‍ ആണെന്നാണ് പുരാണങ്ങളില്‍നിന്നു നമ്മള്‍ അറിയുന്നത്. അവരില്‍നിന്നു വ്യത്യസ്തസ്വഭാവമുള്ള ഒരു അസുരന്‍ ആയിരുന്നു മഹാബലി. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പിന്‍തലമുറക്കാരായ എല്ലാ അസുരന്മാരും നല്ലവരായിരിക്കും എന്ന് ആര്‍ക്കെങ്കിലും നിശ്ചയം ഉണ്ടോ? അല്ല എന്ന് നിശ്ചയമുള്ള ഭഗവാൻ മഹാബലിയുടെ കാലശേഷം മറ്റൊരസുരൻ ചക്രവർത്തിയായി വന്നാലുള്ള ഭവിഷ്യത്ത് ഓര്‍ത്ത് മനസ്സില്‍ല് ഉളവായ ആശങ്കയാൽ അങ്ങനെയൊരു കര്‍മ്മം നിര്‍വ്വഹിച്ചു. ഇതിലൂടെ വാസ്തവത്തിൽ കേരളത്തെയും കേരള ജനതയെയും രക്ഷിക്കുകതന്നെയല്ലേ ഭഗവാന്‍ ചെയ്തത്. ഭക്തവത്സലനായ വിഷ്ണുഭഗവാന്‍ താന്‍ ചെയ്ത വലിയ തെറ്റിനു പ്രായശ്ചിത്തമായി ഈ പ്രിയഭക്തനൊപ്പം പാതാളത്തില്‍ ദ്വാരപാലകനായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നും പിന്നീട് ലക്ഷ്മീ ദേവി പാതാളത്തിലെത്തുകയും ഭര്‍ത്താവിനുവേണ്ടി കേണപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തതിന്‍റെ ഫലമായി മഹാബലി വിഷ്ണുഭഗവാനെ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ച് ദേവിയോട് മാപ്പപേക്ഷിക്കുകയും പതിയെ മടക്കിക്കൊണ്ടുപോകാന്‍ അനുമതി നല്‍കുകയും ചെയ്തു. അപ്പോള്‍ ഭഗവന്‍ ഇനിയുള്ള ഇന്ദ്രപദം ബലിക്കുതന്നെയായിരിക്കും ലഭിക്കുക എന്ന് ആശീര്‍വദിക്കുകയും ചെയ്തു എന്നും പറയുന്നുണ്ട്.
മുട്ടുകാലിൽ നീന്തുന്ന പ്രായത്തിൽ വിളക്കിലെ തീയ്യ് പൊള്ളും എന്ന സത്യം അറിയാതെയല്ലേ നമ്മൾ ആ തീനാളത്തെ പിടിച്ചു കളിക്കാൻ വെമ്പുന്നത്. അവിടെ അമ്മ തടഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ എന്തായിരിക്കും ഫലം? നാമെപ്പോഴും ഈശ്വരന്റെ മുന്നിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾതന്നെ. നമ്മളാൽ ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത പല പൊതു നന്മകളും നമുക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യാൻ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഒരു ശക്തിയുണ്ടെന്ന പ്രപഞ്ചസത്യം ആണ് ഓണം എന്ന മഹോത്സവത്തിന്റെ ഐതിഹ്യത്തിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്നത്.
വിമര്ശനം നാടിന്റെ പുരോഗതിക്കു ആവശ്യം തന്നെ. എന്നാൽ തെറ്റായ ഒരു വ്യാഖ്യാനത്തിലൂടെ ശരിയായ പലതും മറഞ്ഞു പോകാനിട വരുത്തും എന്ന കാര്യം നാം വിസ്മരിച്ചു കൂടാ.ആയതിനാൽ പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് നിലവിലുള്ള ഐതിഹ്യവും അതിലെ നന്മയും മുഴുവനുമായി ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഉതകുംവിധത്തിലുള്ള വ്യാഖ്യാനംതന്നെയാണ് ഉചിതവും പ്രശംസനീയവും എന്നാണു എന്റെ തനതായ അഭിപ്രായം.

വിവാഹശേഷം (1979) ഞാന്‍ എന്‍റെ അമ്മയുടെകൂടെ തറവാട്ടില്‍ ഓണം ഉണ്ണാന്‍ എത്തിയത് 2013 ലാണ്. ഈ വര്‍ഷവും അമ്മയുടെകൂടെ തന്നെയാണ് എന്‍റെ ഓണം. 19 വയസ്സുവരെ ഓണം ആഘോഷിച്ച ഓര്‍മ്മയേയുള്ളൂ....
ബാക്കിയുള്ള കാലങ്ങളില്‍ അന്യനാടുകളില്‍ ആവുംവിധം ഓണം ആഘോഷിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വല്ലാത്ത കൊതിയായിരുന്നു പൂക്കളമിട്ട് പൂത്തറ കെട്ടി പൂമാറ്റി നാട്ടില്‍ ഓണം ആഘോഷിക്കാന്‍...

എന്നെപ്പോലെ അന്യനാട്ടില്‍ ജീവിക്കേണ്ടി വരുന്ന എല്ലാ മലയാളികള്‍ക്കും ഓണം ഒരു കാത്തിരുപ്പിന്‍റെ ആഘോഷമാണ്; മലയാളരക്തത്തില്‍ കലര്‍ന്നിരിക്കുന്ന ഒരുവികരമാണ്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെയായിരിക്കും മറുനാട്ടില്‍ ഓണം ആഘോഷിക്കേണ്ടി വരുമ്പോഴും മലയാളിത്തത്തോടെ ആഘോഷിക്കാന്‍ ഓരോ മലയാളിയും ബദ്ധപ്പെടുന്നതും.
പഴയ ഓണക്കാല സ്മരണകളെ അയവിറക്കിക്കൊണ്ട്.... ഒരു പുതിയ ഓണത്തിനുള്ള കാത്തിരിപ്പോടെ.....

എല്ലാ മലയാളിസുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും എന്‍റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ഓണാശംസകള്‍ നേരുന്നു..
സസ്നേഹം,
സരോജാദേവി

2016, ജൂലൈ 15, വെള്ളിയാഴ്‌ച

നിറപ്പകിട്ടാര്‍ന്ന ബാല്യം



സ്വന്തം ബാല്യത്തിലേക്ക് ഒന്നെത്തി നോക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തവര്‍ ആരും തന്നയുണ്ടാവില്ല. അതും എന്നെപ്പോലെ നീറപ്പകിട്ടാര്‍ന്ന ബാല്യകാലമാണെങ്കില്‍ പിന്നെ പറയുകയും വേണ്ട.   ഓര്‍മ്മകളുടെ മണിച്ചെപ്പില്‍ ഒട്ടും നിറം മങ്ങാതെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്ന ആ അമൂല്യ  നിധി്  ഒന്നു   മനസ്സിലിട്ട് താലോലിക്കയാണിവിടെ. 

 ഒരു സമ്പന്ന കുടുംബത്തില്‍ ജനനം. അമ്മയും അച്ഛനും അമ്മമ്മയും ചേച്ചിമാരും അനിയത്തിമാരും ചേട്ടനും അനിയനും ഒക്കെയായി കുറവേതുമില്ലാത്ത സുവര്‍ണ്ണ കാലം. ഓടിക്കളിക്കാന്‍ വലിയ പറമ്പ്, ആവശ്യത്തിനു ഭക്ഷണം, ഉടുക്കാന്‍ നല്ല വിലയേറിയ വസ്ത്രങങള്‍, കളിക്കാന്‍ കൂട്ടുകാര്‍, കുളിക്കാന്‍ കൊച്ചു പാറക്കുളം, കൂടെയുറങ്ങാന്‍ കൂടപ്പിറപ്പുകള്‍ അങ്ങിനെ ഒന്നിനും ഒരു കുറവ് അനുഭവിച്ചതായി ഓര്‍മ്മയിലില്ല. ഇങ്ങനെയൊരു ബാല്യം നല്‍കിയ മാതാപിതാക്കളോടും അതു കനിഞാഞേകിയ ഈശ്വരനോടും മനസ്സിലെപ്പോഴും സ്തുതി പറയാറുണ്ട്. കാക്കയോടും പൂച്ചയോടും ഇലകളോടും പൂക്കളോടും കാറ്റിനോടും കിളികളോടും കുശലം പറഞ്ഞ് പാറി നടന്ന പൂമ്പാറ്റക്കാലം. ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരാത്ത അടിപൊളി ബാല്യം. 

അച്ഛന്‍ എന്നെ കൂനിക്കുറുമ്പി, വെള്ളപ്പാറ്റ എന്നൊക്കയാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. അച്ഛന്റെ ആ വിളിയിലിരുന്ന് ഞാനൊരു കുറുമ്പിയായിരുന്നു എന്നതില്‍ സംശയമില്ല. അനിയന്റെ ഇങ്കു (കുറുക്ക് ) കട്ടു തിന്ന് അവന്‍ ഇങ്കി എന്ന പേരും ഇട്ടു. അനിയത്തീടെ കയ്യീന്ന് ബിസ്‌കറ്റു തട്ടിച്ചു തിന്നുന്നതില്‍ അതീവ സാമര്‍ത്ഥ്യമായിരുന്നു എനിക്ക്. ഇന്നത്തെ ബ്ലാക്ക് മെയിലിന്റെ ചെറിയൊരു രൂപം. എടുത്തോണ്ടു നടക്കാമെന്നും പറഞ്ഞ് അവളുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന ബിസ്‌കറ്റെല്ലാം അടിച്ചുമാറ്റും.
സ്‌കൂളില്‍ പോകാന്‍ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. പഠിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടം കുട്ടികളോട് അടികൂടാനായിരുന്നു. കെ. വി. എല്‍. പി. എസ്സില്‍ ഒന്നാം ക്ലാസ്സില്‍  പഠിക്കമ്പോള്‍ എന്റെ അച്ഛന്‍ പോലീസാണെന്നും പറഞ്ഞ് കുട്ടികളെയൊക്കെ വെറപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തും. എന്റെ പെന്‍സിലും സ്ലേറ്റും ഒക്കെ പിള്ളേരെടുക്കാതിരിക്കാനായിരുന്നു ആ സൂത്രം. ഒരു ദിവസം ക്ലാസ്സില്‍ എല്ലാരും കൂടി ഒച്ചവെച്ചു കളിക്കുകയായിരുന്നു. ഓഫീസ മുറിയുടെ  തൊട്ടടുത്തായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ക്ലാസ്സ്. . ഒച്ച കേട്ട് ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ ചൂരലുമായി വരുന്നതു ഞാന്‍ കണ്ടു. മിണ്ടാതെ കളിയൊക്കെ നിറുത്തി മിടുക്കിക്കുട്ടിയായി ബെഞ്ചില്‍ അടങ്ങിയൊതുങ്ങിയിരുന്നു. കുട്ടികള്‍ അപ്പോഴും കളിയുടെ രസത്തിലായിരുന്നു. സാര്‍ വന്ന് നിരത്തി എല്ലാര്‍ക്കും അടികൊടുത്തു. അടികൊണ്ട ദേഷ്യത്തിന് സാര്‍ വരുന്നത് ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ല എന്നും പറഞ്ഞ് എന്നോട് വഴക്കിട്ടു എല്ലാരും. ഇപ്പോള്‍ എനിക്കും തോന്നും അതു ശരിയായില്ലെന്ന്. അന്ന് കുട്ടിയല്ലെ ഞാനും പിന്നെ വീട്ടുകാരുടെ കണ്ണു വെട്ടിച്ച് അച്ചിങ്ങ പുളിയും, കണ്ണിമാങ്ങയും കൊണ്ടു വന്നു കൊടുത്ത് ആ വഴക്കൊന്നു മാറ്റിയെടുക്കാന്‍ ഞാന്‍ പെട്ട പാട് എനിക്കല്ലേ അറിയൂ. 

വേറെ ഒരു ദിവസം ടീച്ചര്‍ വിളിച്ചിട്ട് തനിക്ക് സ്‌കോളര്‍ഷിപ്പുണ്ട് നാളെ വരുമ്പോള്‍ അച്ഛനെ വിളിച്ചിട്ടു വേണം വരാന്‍ എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ മുതല്‍ തുടങ്ങിയതാണ് മനസ്സിലൊരു പേടി. ആ സ്‌കോളര്‍ഷിപ്പെന്നാല്‍ എന്താണെന്നാര്‍ക്കറിയാം. എപ്പോഴും കുറുമ്പു കാണിച്ച് സാറിന്റെ അടിവാങ്ങുന്ന കാര്യം പറയാനായിരിക്കും എന്നു ഞാനങ്ങു തീര്‍ച്ചയാക്കി വീട്ടിലാരോടും പറയാന്‍ പോയില്ല. കുറെ ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ് ഒരു ദിവസം ടീച്ചര്‍ അച്ഛനെ വഴിയില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ചോദിച്ചു. എന്താ സ്‌കൂളില്‍ വന്ന് ആ ഫോം ഒന്നു പൂരിപ്പിച്ചു കൊടുക്കാഞ്ഞേ എന്ന്. അപ്പോഴാണ് അച്ഛന്‍ ആ കാര്യ അറിയുന്നതു തന്നെ. സ്‌കൂളീന്നു പറഞ്ഞയച്ചത് വീട്ടില്‍ വന്നു പറയാഞ്ഞതിനു  അച്ഛന്റെ കയ്യീന്ന് അന്നു കിട്ടി നല്ല ചുട്ട ചൂരല്‍ കഷായം. 

മറ്റൊരിക്കല്‍ എന്റെ അമ്മമ്മ കാരണം ഹെഡ്മാസ്റ്ററുടെ അടി വാങ്ങേണ്ടതായി വന്നിട്ടുണ്ട്. എസ്സ് എന്‍ എച്ച് എസ്സില്‍ അഞ്ചിലായിരുന്നപ്പോഴായിരുന്നു ആ സംഭവം. അന്നൊരു വെള്ളിയാഴ്ച്ചയായിരുന്നു. വൈകി ബെല്ലടിക്കുന്ന ദിവസം. സാറ്റെണ്ണിക്കളിക്കുകയായിരുന്നു. ആരും കണ്ടുപിടിക്കാതിരിക്കാനായി സണ്‍ഷെയ്ഡില്‍ കയറി ഒളിച്ചിരുന്നു. ആ സമയം എണ്ണയും കുഴമ്പും വാങ്ങാനായി ടൗണിലേക്കു പോകുകയായിരുന്ന അമ്മമ്മ എന്നെ കാണാനിടയായി. എടിയേ...കഴുവേറീടെ മോളേ..അവിടുന്നെങ്ങാനും വീണാല്‍ നിന്റെ പൊടിപോലും കിട്ടൂല്ല.എറങ്ങടി അസത്തേ എന്നും പറഞ്ഞ് വിളിച്ചു കൂവി എന്നെ നാറ്റിച്ചു എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ മതിയല്ലോ. ഒച്ച കേട്ട് ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ പുറത്തേക്കു വന്നു. അദ്ദേഹം എന്നെ കാണുകയും മുകളിലേക്കു വരുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ. നിന്നെക്കൊണ്ടു ഞാന്‍ തോറ്റല്ലോ കുട്ടീ എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് എന്റെ കുഞ്ഞിക്കൈ നീട്ടിപ്പിടിച്ച് നല്ല പെടപെടച്ചു. കുട്ടികള്‍ എന്നെ പൊട്ടച്ചെണ്ട എന്നു വിളിക്കാനും തുടങ്ങി.

ഓണവും വിഷുവും ഒക്കെ വന്നാല്‍ ഉപ്പേരി വറക്കുന്ന ചേച്ചിയെ പറ്റിക്കല്‍ എനിക്കും അനിയത്തിമാര്‍ക്കും ഒരു വിനോദം തന്നയായിരുന്നു. ചേച്ചി ചായ തിളപ്പിക്കുന്ന നേരം ചേട്ടനുമൊത്ത് ഒരു കളിയുണ്ട്. ചേട്ടന്‍ എന്തെങ്കിലും സാധനം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കും. അത് ഞങ്ങള്‍ അനിയത്തിമാര്‍ കണ്ടു പിടിക്കണം.. പറമ്പില്‍ നടുന്ന കപ്പയുടെ അടി മാന്തി കപ്പയെടുത്ത് തിന്നേച്ചും മണ്ണുമൂടിയിട്ട് അച്ഛനെ പറ്റിക്കുന്ന കഥ ബഹു വിശേഷമാണ്. വെട്ടിച്ച കുളത്തിന്റെ ചുറ്റും ഓടി അടി വാങ്ങല്‍, വേലിപ്പയറും പൂച്ചെടിക്കായും തിന്നു നടക്കുന്ന രസകരമായ കാലങ്ങളില്‍ ഇനിയും കുറെയുണ്ട് ഇതുപോലുള്ള സംഭവങ്ങള്‍. കുറുമ്പുകളുടെ ഒരു കലവറ തന്നെയായിരുന്നു എന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സ്. എത്ര അടി വാങ്ങിയാലും രാത്രിയായാല്‍ അച്ഛനെ കണ്ടാലേ ഉറക്കം വരൂ. കാലത്തു വീട്ടീന്നു പോകുന്ന അച്ഛന്‍ വന്നു കണ്ട ശേഷം മാത്രമേ ഞാന്‍ ഉറങ്ങറുള്ളൂ. അച്ഛന്‍ കൊണ്ടുവരുന്ന പലഹാരം കിട്ടാനാണ് ഞാനുണര്‍ന്നിരിക്കുന്നതെന്നാണ് എല്ലാരും പറയുന്നേ. പക്ഷേ സത്യായിട്ടും ഞാന്‍ അച്ഛനെ കാണാന്‍ തന്നെയാണിരിക്കുന്നെ . കയ്യില്‍ പുസ്തകവുമായി എന്നെ കാണുമ്പോള്‍ അവള്‍ നന്നായി വരും എന്ന് പലകുറി എന്റെ അച്ഛന്‍ പറയാറുള്ളത് ഇന്നും കാതില്‍ മുഴങ്ങുന്നതു പോലെയാണ്. അച്ഛനെ കാണാന്‍ കഴിയാത്തതില്‍ ഇപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സു നോവാറുണ്ട്. അച്ഛന്‌റേയും അമ്മയുടേയും അടുത്ത് അവരുടെ കുഞ്ഞായി ജീവിക്കുന്ന കാലം, നിഷ്‌കളങ്കമനസ്സുള്ള നമ്മുടെ കുട്ടിക്കാലത്തേക്കാള്‍ രസകരമായാരു അടിപൊളിക്കാലം  വേറെയില്ലെന്നു തന്നെ പറയാം. 


ഒരു വാതില്‍ അടഞ്ഞാല്‍ 9 വാതിലുകള്‍ തുറക്കും



മറ്റൊരു വലിയ സമ്മാനം തരുവാനാണ് നമ്മുടെ കയ്യ് തല്‍ക്കാലം ഒഴിവാക്കുന്നത് എന്ന് പഴമക്കാര്‍ പറയാറുള്ളത് എത്ര സത്യമാണെന്നതിന് ഒരു ഉദാഹരണം പറയാം. 

ഒരിക്കല്‍ മോനേജര്‍ക്കെതിരെ സത്യം വിളിച്ചു പറഞ്ഞതിന് സേഫ്റ്റി ഓഫീസറായ എന്റെ ഹസ്ബന്റിന്റെ  ജോലി പോയി. എങ്ങിനെയെന്നോ....വിലപിടിപ്പുള്ള സാധനം കാണാതെ പോയിരുന്നു. ആ കുറ്റം ഒരു കീഴ്ജീവനക്കാരന്റെ തലയില്‍ കെട്ടിവച്ചു. അയാള്‍ക്ക് ചീത്തപ്പേരും പിഴയും എല്ലാം. പക്ഷേ ആ മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് നന്നായി അറിയാവുന്ന അദ്ദേഹം കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ഒടുവില്‍ ആരാണ് ഇതിന്റെ പിന്നില്‍ എന്ന് മനസ്സിലാക്കി കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒന്നുരണ്ടു പേരോട് പറഞ്ഞു. അവരെല്ലാം അദ്ദേഹത്തെ താക്കീതു ചെയ്തു. സാര്‍ ഇതൊന്നും വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവരണ്ട, വെറുതെ ജോലി തെറിക്കും എന്ന അവരുടെ അ‘ിപ്രായത്തില്‍ അദ്ദേഹം അസ്വസ്ഥനായി. എന്നോടും ഇക്കാര്യം ഇടക്കിടെ പറയുമായിരുന്നു. കുറച്ചു മാസങ്ങള്ക്കു ശേഷം പിന്നീടൊരിക്കല്‍ കൂടി അങ്ങനെയൊരു സം‘വം ഉണ്ടായി. ഇത്തവണ അയാളുടെ അസിസ്റ്റന്റിനെയാണ് കരുവാക്കിയത്. സേഫ്‌റിറി ഓഫീസര്‍ ആയ അദദേഹം ഒരു ഓര്‍ഡര്‍ ഇട്ടു. ഇന്ന് ഓഫീസ് സമയം കഴിഞ്ഞ് ആരും പോകരുത്. ഒരു സ്‌പെ.ഷ്യല്‍ ചെക്കിങ്ങ ഉണ്ട് , അതു കഴിഞ്ഞിട്ടേ എല്ലാരും പോകാവൂ. എന്ന്. എല്ലാരു#ം അനുസരിച്ചു. പക്ഷേ ജി. എം. പോകാനൊരുങ്ങി. ഉടനെ അദ്ദേഹം വിലക്കി. മാനേജര്‍ ലെവലില്‍ ഒന്നും ചെക്കിങ്ങ് ആവശ്യമില്ല എന്നും പറഞ്ഞ് കാര്‍ മുന്നോട്ടെടുത്ത ജി. എമ്മിനെ പോകാനനുവദിക്കാതെ വീണ്ടും  തടഞ്ഞു. രണ്ടാളും തര്‍ക്കമായി. (അവിടെ നിന്നും ഇതേ ജി. എം കാരണം ജോലി വിട്ടു പോയ#ിരുന്ന ഒരു ഓഫീസര്‍ അദ്ദേഹത്തിന് ഈ ജി. എമ്മിനെ കുറിച്ച് ഒരു സൂചന കൊടുത്തിരുന്നു കുറച്ചു നാള്‍ മുമ്പ്.) ഒടുവില്‍ മറ്റൊരു കാറും കൊടുത്ത് ജി. എമ്മിനെ വീട്ടിലേക്കയച്ചു. നിന്നെ പിന്നെ കണ്ടോളാമെന്നും പറഞ്ഞ് ജി. എം. പോയി. ജി. എമ്മിന്റെ കാറില്‍ നിന്നും കളവുപോയ സാധനം കിട്ടുകയും ചെയ്തു. പിറ്റേന്നു രാവിലെ ജോലിയും പോയി.. വേണമെങ്കില്‍ കേസിടാമായിരുന്നു. മിക്കവാറും കംമ്പനികളില്‍ മാനേജുമെന്റ് ശരിയല്ലാതെയാണ് പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്. രാത്രിയായപ്പോള്‍ കംമ്പനി ഓണര്‍(കംമ്പനി ഓണര്‍ ഒരു മലയാളിയായിരുന്നു. ) വിളിച്ചു. പിള്ളേ ഇയാള്‍ ഇനി ആ കമ്പനിയിലേക്കു പോകണ്ടാ. നാളെ പോയി റസൈന്‍ ലെറ്റര്‍ കൊടുത്തിട്ട് എന്റെ വീടുവരെ ഒന്നു വരൂ എന്നു പറഞ്ഞു. മക്കള്‍ പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞതേയുള്ളു. ജോലിയൊന്നുമായില്ല എന്നും പറഞ്ഞ്  അദ്ദേഹം ഒരു പാട് പ്രയാസപ്പെട്ടു. മക്കളുടെ പഠിത്തം കഴിഞ്ഞുവല്ലോ. പിന്നെയെന്തിനാ പേടിക്കുന്നേ. ചെന്നൈയിലല്ലേ എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഒരു ജോലി കരസ്ഥമാക്കാന്‍ കഴിയും എന്ന് എനിക്കു ധൈര്യ ഉണ്ട് , നിങ്ങള്‍ പോയി ഓണറെ കണ്ടു സംസാരിച്ചിട്ടു വരൂ...ബാക്കിയെല്ലാം പിന്നീടാലോചിക്കാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ധൈര്യം കൊയുത്തു.ശ്ശൊ..ഈ എന്റെയൊരു കാര്യം....! മനസ്സാക്ഷിയെ വഞ്ചിക്കാതെ ജീവിക്കുന്ന നിങ്ങള്‍ക്ക് ഈശ്വരന്‍ കൂട്ടിനുണ്ടാകും ഇ.#്ടാ..ധൈര്യമായിരിക്കൂ...എന്നൊക്കെ ഞാനങ്ങു കാച്ചിവിട്ടു. എങ്കിലും ഉള്ളിന്റെയുള്ളില്‍ ഒരങ്കലാപ്പില്ലാതിരുന്നില്ല. കാരണം ഒന്നും ചെയ്തില്ലെങ്കിലും വീടിന്റെ വാടക കൊടക്കാനില്ലെങ്കില്‍ വലിയ പ്രശ്‌നം തന്നെയല്ലേ. എന്തായാലും ഓരോന്നാലോചിച്ച് നേരം വെളുത്തതറിഞ്ഞില്ല. രാവിലേ ഓഫീസില്‍ പോയി റിസൈന്‍ ലെറ്റര്‍ കൊടുത്തിട്ട് ഓണറുടെ വീട്ടിലും പോയി വന്നു പറഞ്ഞു അദ്ദേഹം വേറെ കുറെ കമ്പനിയുടെ അഡ്രസ്സ് തന്നിട്ട്, അതിലേക്കൊക്കെ ലേബര്‍ കോണ്‍ട്രാക്ടിന് ക്വട്ടേഷന്‍ അയക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. ഒരു ടൈപ്‌റൈറ്ററും ഒരു ലക്ഷം രൂപയുടെ ചെക്കും തന്നിട്ട് ഇന്‍വെസ്റ്റു ചെയ്ത്് ഒരു ഫേം രെജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്ത് ഐശ്വര്യമായി ഒരു ഓഫാസ് അങ്ങോട്ടു തുടങ്ങിക്കോളൂ. എല്ലാം നല്ലതിനു വേണ്ടായാ..പിള്ളക്കു നല്ലതേ വരൂ എന്ന് വാഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. അങ്ങിനെ ഞങ്ങള്‍ ചെറുതായിട്ടൊരു സ്ഥാപനം ആരംഭിച്ചു. വെറുമൊരു അടുക്കളക്കാരി യായിരുന്ന ഞാന്‍ അങ്ങിനെ പ്രൊപ്രൈറ്ററിക്‌സ് ആയി. അദ്ദേഹത്തിന് വേറൊരു കമ്പനിയില്‍ ജോലിയും കിട്ടി. അങ്ങിനെ നല്ല വരുമാനവുമായി. ദൈവം നമ്മുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്നത് കളയിക്കുന്നത് അതിനേക്കാള്‍ വലുത് നമ്മളെ ഏല്‍പിക്കാനാണ് എന്നു പറയുന്നത് എത്ര ശരിയാണെന്ന് ആ അനുഭവം എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു. അല്‍പം ദൈവ വിശ്വാസവും സത്യവും മനസ്സാക്ഷിയും ജോലി ചെയ്യാനുള്ള ഒരു മനസ്സും ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഒരു വാതില്‍ അടഞ്ഞാല്‍ 9 വാതിലുകള്‍ നമ്മുടെ മുന്നില്‍ തുറക്കും എന്നതിനു വലിയൊരുദാഹരണമാണ് ഞങ്ങളുടെ ഈ അനുഭവം. 

നന്ദി എല്ലാം കനിഞ്ഞനുഗ്രഹിച്ച ദൈവത്തിനും പിന്നെ ആ വലിയ മനുഷ്യനും.

പ്രണയം വിവാഹത്തിലേക്ക് എപ്പോള്‍


ഹൃദയങ്ങളുടെ പ്രായ ചപലതയില്‍ നിന്നും  ഉടലെടുക്കുന്ന ഒരു തരം വികാരം മൂലം ഒരാള്‍ക്ക് മറ്റോരാളില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ മറ്റൊന്നില്‍ തോന്നുന്ന അനുരാഗം ആണ്  പ്രണയം. മൃഗങ്ങളേയും  പക്ഷികളേയും പൂവിനേയും കാറ്റിനേയും പ്രകൃതിയേയും ഒക്കെ പ്രണയിക്കുന്നവരുണ്ട് ഇവിടെ. എന്നാല്‍ ലോക നിലനില്‍പ്പിനായി ദൈവം നല്‍കിയ ഒരു വരദാനമാണ് പുരുഷന്‍ സ്ത്രീയിലും സ്ത്രീ പുരുഷനിലും സുഖം കണ്ടെത്തുക എന്ന പുണ്യമായ വികാരപ്രക്രിയ. ഈ പ്രക്രിയ വളരെ സുരക്ഷതയോടെ പ്രാഗല്‍ഭ്യമാക്കാന്‍ കാലം കാലമായി ആചരിച്ചുപോരുന്ന ഒരു മംഗള കര്‍മ്മമാണ് വിവാഹം. വിവാഹ ജീവിതത്തിന്റെ ആണിക്കല്ലാണ് പ്രണയം. പ്രണയം വിവാഹത്തിനു മുമ്പോ ശേഷമോ ആകാം. അതില്‍ തെറ്റൊന്നും ഉള്ളതായിതോന്നുന്നില്ല. 

സ്വാര്‍ത്ഥതയോ, സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളിലുള്ള വിശ്വാസക്കുറവോ, പ്രായത്തിന്റെ ചപലതയോ മറ്റേതെങ്കിലും സാഹചര്യങ്ങളോ ഒക്കെയാവാം ഈ പ്രണയവിവാഹം ഉടലെടുക്കുവാനുള്ള കാരണങ്ങള്‍. അതെന്തും ആയിക്കൊള്ളട്ടെ.  ഈപ്രണയത്തെ എപ്പോഴാന് വിവാഹത്തിലേക്ക് എത്തിക്കേണ്ടതെന്ന് വളരെ ആഴമായി ചിന്തിച്ചു തന്നെ വേണം തീരുമാനമെടുക്കാന്‍. സ്‌നേഹം എന്ന ദൈവീക ചൈതന്യം (ആത്മാര്‍ത്ഥത) കുടിയിരിക്കുന്ന ഹൃദയങ്ങളില്‍ മാത്രമേ ശരിയായ പ്രണയം ഉടലെടുക്കൂ എന്നത് നഗ്നമായ ഒരു സത്യമാണ്. പ്രണയിതാക്കളേ നിങ്ങള്‍ പ്രണയിക്കൂ...പ്രണയിക്കൂ....പ്രണയിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കൂ...പക്ഷേ അത് വിവാഹം എന്ന മംഗള കര്‍മ്മത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് താഴെ പറയുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്തൂ. അതിനു ശേഷം മാത്രം തീരുമാനമെടുക്കൂ. കാരണം വിവാഹം എന്നത് കുറച്ചു നാളത്തേക്കു മാത്രമുള്ള ഒരു നേരമ്പോക്കല്ല, അത് ന്ങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലുടനാളം ആരുമിച്ചു യാത്ര ചെയ്യാനുള്ള തുണയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുവാനുള്ള വലിയ ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. ജീവിതം എന്നത് വെള്ളത്തിലെ കുമിള പോലെ വീണു കിട്ടുന്ന ഒരു അസുലഭ സ്വര്‍ഗ്ഗീയ കാലം ആണ്. ഈ കാലത്തിന് എത്ര ദൈര്‍ഘ്യം ഉണ്ടാകുമെന്ന് ആര്‍ക്കും നിര്‍വ്വചിക്കാനാവില്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ആ ചുരുങ്ങിയ കാലഘട്ടത്തെ ഒരു പരീക്ഷണകാലമായി കാണാന്‍ ഒരിക്കലും ശ്രമിക്കരുത്.  
പ്രണയിച്ചു നടക്കുന്ന കാലങ്ങളില്‍ കുറഞ്ഞത് ് ഇത്രയെങ്കിലും ശ്രദ്ധിക്കൂ. 

1. നിങ്ങളുടെയിടയില്‍ ആത്മ പ്രശംസയോ അഹങ്കാരമോ വരു ന്നുണ്ടോ.ഉണ്ടെങ്കില്‍ അത് പൂര്‍ണ്ണമായും രണ്ടാളും മനസ്സില്‍ നിന്നും  എന്നെന്നേക്കുമായി നീക്കി പരസ്പരം ആത്മാര്‍ത്ഥ മായി സ്‌നേഹിക്കുന്ന രണ്ടു വ്യക്തികള്‍ ആണെന്ന് നിങ്ങള്‍ ഉറപ്പു വരുത്തുക.
2. അന്യോന്യം തമ്മില്‍ കുറ്റം ചുമത്തി കലഹിക്കാറുണ്ടോ...ഉ ണ്ടെങ്കില്‍ പരസ്പരം തെറ്റുകുറ്റങ്ങളെ പൊറുക്കാനും സഹി ക്കാനും ക്ഷമിച്ചു വിട്ടുകൊടുക്കാനും മനസ്സിനെ പരിശീലി പ്പിക്കുക. 
3. അന്യോന്യം ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളില്‍ വാഗ്വാദം ഉണ്ടോ....എങ്കില്‍ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ പരസ്പരം അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കാതെ വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക. കണ്ടാല്‍ ആഹിതം തോന്നാത്ത വിധം മനസ്സിനി ണങ്ങിയ      വസ്ത്രം ധരിക്കാനും ആരോഗ്യത്തിനു ഹാനി സംഭ വിക്കാത്ത           രീതിയിലുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും മറ്റുമുള്ള നിങ്ങളുടെ    രണ്ടാളുടേയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തില്‍ വിട്ടുവീഴ്ച്ച വന്നാല്‍ അതു സഹിക്കാനുള്ള മനപ്പക്വത നിങ്ങളില്‍ ഉണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തുക. 
4. ജാതി, മതം, നിങ്ങള്‍ വളര്‍ന്ന ചുറ്റുപാട്, മാതാപിതാക്കള്‍, കൂടപ്പിറപ്പുകള്‍, കുടുംബം മറ്റു വേണ്ടപ്പെട്ടവര്‍ ഇവയോക്കെ വേണ്ടിവന്നാല്‍ ത്യജിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ തയ്യാറാണോ...
 ഇതൊന്നും വേണ്ടിവന്നില്ലെങ്കില്‍ നല്ലത്. ഒരു പക്ഷേ വേണ്ടിവന്നാല്‍...അതു സഹിക്കുവാന്‍ നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് കഴി യുമോ എന്ന് നന്നായി ഉറപ്പു വരുത്തുക. 
5.     നിങ്ങള്‍ അന്യോന്യം ത്യാഗം സഹിക്കാന്‍ തയ്യാറാണോ..
അതായത്  വിവാഹത്തിനു ശേഷം എന്തെങ്കിലും ആരോഗ്യ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ വന്നാല്‍ പരസ്പരം ത്യാഗം സഹിക്കാന്‍ തയ്യാ റാണോ എന്ന് മനസ്സിനോട് പലവുരു ചോദിച്ച് ഉറപ്പു വരു ത്തുക. കാരണം അതേച്ചൊല്ലിയും ജീവിതത്തിലുടനീളം നിങ്ങളുടെയിടയില്‍ ഒരു പ്രശ്‌നം വന്നുചേരാന്‍ ഇടയായേ ക്കാം.                 ത്യാഗമനോഭാവം വിവാഹിതരാവാന്‍ പോകുന്നവര്‍ക്ക് ഉണ്ടാവേണ്ട ഒരു മുഖ്യ ഗുണവിശേഷം ആണ്. 

കുറഞ്ഞത് ഇത്രയും കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചെങ്കിലും മനസ്സില്‍ നന്നായി ഒരു വിശകലനം നടത്തിയ ശേഷം മാത്രമേ തീരുമാനത്തിലെത്താവൂ.ഇനിയും ഇതുപോലെ കുറെ കുറെ ചെറിയ ചെറിയ വളരെ നിസ്സാരമെന്നു തോന്നിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പോലും പരസ്പരം വിശകലനം ചെയ്തു നോക്കേണ്ടതുണ്ട്. എല്ലാം ഒത്തു പോകുന്നു എങ്കില്‍ മാത്രം ആ പ്രണയം വിവാഹത്തിലേക്കെത്തിക്കുക. അല്ലാത്ത പക്ഷം മുഴു മനസ്സോടെ രണ്ടാളും പരസ്പരം കൈകൊടുത്ത് നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി തുടരുക. ഒരിക്കലും ആ പ്രണയം തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടു പോകരുത്.

ഓര്‍മ്മിക്കുക. നിങ്ങളുടെ വിവാഹ ജീവിതം ഐക്യതയും സന്തോഷവും കൊണ്ടു സമൃദ്ധമാകുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് വിവാഹം ചെയ്തയച്ച നിങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കള്‍ക്കും വേണ്ടപ്പെട്ടോര്‍ക്കും സമാധാനപരമായ ഒരു ജീവിതം നയിക്കാന്‍ ആകുന്നത്. മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ ബന്ധം തകര്‍ന്നു പോയാല്‍ മറ്റു ബന്ധങ്ങളെയും പഴക്കവഴക്കങ്ങളെയും ആചാര മര്യാദകളേയും വേണ്ടപ്പെട്ടോരുടെ ഉപദേശങ്ങളേയും അതുവരെ ജീവിച്ചു പോന്ന എല്ലാം എല്ലാം അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് സ്വന്തം മക്കളുടെ ആഗ്രഹ സഫലീകരണത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം നിങ്ങളെ ചേര്‍ത്തു വെച്ച നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളും വേണ്ടപ്പെട്ടോരും സ്വന്തബന്ധങ്ങളുടെ മാത്രമല്ല ഈ ലോകത്തിന്റെ മുന്നില്‍ തന്നെ അപഹാസ്യരായിത്തീരും നിങ്ങളെ സ്‌നേഹിച്ചും നിങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി എല്ലാം സഹിച്ചും ത്യജിച്ചും വലിയ സ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ടു വളര്‍ത്തയെടുത്ത മാതാപിതാക്കള്‍ക്ക് ഇങ്ങനെയൊരവസ്ഥ ഉണ്ടാക്കി വെക്കുന്നതില്‍ നിന്നും മോചിതരായിക്കൂടെ. എല്ലാ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കും ദൈവം നേര്‍ വഴി കാണിച്ചു തരട്ടെ.